U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Thea Beckman - Kruistocht In Spijkerbroek.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=205 en is laatst upgedate op 01/01/2004.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 878 woorden.

Soort boek

historisch

Jaar uitgave

1973



Aantal bladzijdes

307



Samenvatting

De vrienden van de vader van Dolf (Rudolf) zijn groot uitvinders. Zij hebben net een tijdmachine uitgevonden en Rudolf wil hem heel graag testen om een riddertoernooi in Engeland te zien. Na wat gezeur mag het, hij wordt naar het jaar 1212 geflitst, maar hij moet na drie uur weer terug zijn op de plek waar hij naar toegeflitst was. Hij kwam verkeerd terecht, hij kwam in Duitsland terecht, daar leerde hij een reizende student (Leonardo Fibonacci) kennen. Na drie uur moest Rudolf weer terug naar de plek waar hij naar toegeflitst was. Opeens kwam er een hele grote groep aanlopen van ongeveer 10.000 (goedgelovige) kinderen die allemaal op een beter leven hopen, Rudolf zag er ook een heleboel zieke en gewonde kinderen tussen lopen en hij hielp die kinderen, maar hij moest ook over een minuut aan de overkant zijn. Er kwam geen eind aan, zoveel kinderen! En nog een probleem, er stond iemand anders op de plek en die werd weggeflitst, in plaats van Rudolf. Nu wist hij dat het verloren was en dat hij voor de rest van zijn leven in de middeleeuwen zou moeten leven. Het vreemdste was die grote groep kinderen. Opeens zag hij een kind op de grond vallen. Het was gestorven. De mensen die de groep leidde legden het kind gewoon in de bosjes. Dat vond Rudolf te ver gaan en hij besloot de leiders van de groep op te zoeken. Hij vond de leiders en waar zij hun kampen opsloegen. Hij vroeg of hij mocht helpen de groep te leiden. Na wat geruzie mocht het. Het bleek dat de kinderen op weg naar Genua waren (eigenlijk naar Jeruzalem) en dat één van de priesters die mee waren de zee zou laten openen. Het was dus een kruistocht. De kruistocht was heel slecht georganiseerd, maar Michiel ging daar wat aan doen, hij had alles in verschillende groepen ingedeeld: jagers, vissers, bewakers, wevers, spinners en leermakers. Iedereen had nu wat te doen. Het ging nu veel beter met de organisatie van de kruistocht. Er vielen steeds minder doden, maar toen kwam er een dodelijke ziekte die zich over veel van de kinderen verspreidde, maar met de goede hulpmiddelen was dat snel weer weggewerkt. Er waren in het Zwarte woud ook nog veel gevaren zoals: beren, wolven en slangen.Toen ze na de hele lange reis in Genua aankwamen ging de priester op het strand staan maar er gebeurde niks. Na een minuut of vijf renden alle kinderen op de priester af en verslonden hem totaal. Er was niks meer van hem over. Het bleek dat de andere twee priesters de derde hadden bedrogen, want die hadden tegen hem gezegd dat hij de zee kon laten uitwijken. Daarna zeiden de priesters dat er een schip stond te wachten om alsnog over de zee te gaan, maar dat geloofden ze niet omdat de priester die het nu eigenlijk niet leuk meer vond had gezegd dat ze dan slaven werden. Na een paar dagen zag Rudolf een gouden doosje liggen, met een briefje erin, dat was uit zijn tijd door zijn vader gestuurd. Op die plek wachtte hij een dag en hij werd weer teruggeflitst.



Mening

Ik vond het een erg mooi boek, omdat je goed ziet hoe de kinderen (in de kruistocht) leven. Rudolf is een erg goed mens, hij helpt de gewonde en zieke kinderen in de kruistocht, dat is natuurlijk er goed van hem.

Je ziet ook een beetje de toekomst, zoals dat de vader van Michiel een tijdmachine maakt. Dit boek is een soort kombinatie van verledentijd (middeleeuwen) en de toekomst (tijdmachine uitvinden). Het is een mooi boek, ik raad het zeker iemand anders aan om te lezen!!! Ik vraag me een ding af: waarom heet het “kruistocht in spijkerbroek”? Ik denk zelf dat Rudolf in zijn spijkerbroek naar Duitsland is geflitst, maar dat weet ik niet zeker, ik vind het maar een gekke titel.



Thea Beckman

Thea Beckman is een hele bekende schrijfster. Je kent haar misschien wel van bijvoorbeeld: geef me de ruimte!, De trilogie over Thule, Vrijgevochten en nog veel meer. Ze verdiept zich niet allen in de geschiedenis maar ook in de toekomst. Ze is dit jaar 75 geworden maar is gelukkig nog lang niet van plan om te stoppen. Naast het schrijve houd ze ook nog van reizen, katten en lezen. Ze woont in Bunnik (vlakbij Utrecht) Ze heeft 3 kinderen die allemaal het huis uit zijn. Kijk voor meer informatie op de site van lemniscaat Ze mocht niet studeren van haar vader. Ze wilde graag schrijfster of ontdekkingsreizigster worden. Ze trouwde op haar eenentwintigste en kreeg drie kinderen. Toen haar kinderen groot waren volgde ze een middelbare schoolopleiding en ging daarna psychologie studeren in Utrecht. Met schrijven begon ze in 1947. Eerst verhalen in jeugdtijdschriften en journalistieke stukjes in kranten daarna begon ze met boeken schrijven. Voor een aantal heeft ze prijzen ontvangen. Voor Met Korilu de griffel rond en voor Stad in de storm kreeg ze een zilveren griffel en voor Kruistocht in spijkerbroek zelfs een gouden griffel. Zelf zegt ze dat ze twee belangrijke redenen heeft om Jeugdliteratuur te schrijven namelijk dat ze dol is op kinderen en dat ze boeken schrijft die ze vroeger als kind zelf had willen lezen...
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen