U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Friedman, Carl - Tralievader.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=117 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 705 woorden.

De vader van de ikpersoon heeft de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Hij heeft in een concentratiekamp gezeten en nu heeft hij 'kamp'. Zijn kinderen (de ikpersoon, Max en Simon) vergelijken dat met een ziekte als de waterpokken. Vader heeft 'kamp' in zijn voeten en in zijn hoofd, maar vooral in zijn ogen. De kinderen worden beïnvloed door het oorlogstrauma van vader. Als hij 's nachts niet kan slapen en rond gaat lopen, worden ook de kinderen wakker. Alles wat vader doet en zegt, heeft te maken met het kamp. De kinderen zijn hier ook op school erg mee bezig. De juf wordt gek van de verhalen van de oorlog en vraagt of ze hier mee willen stoppen. Zij en haar broers vinden dat ze er pas bijhoren als ze tyfus of longontsteking hebben gehad. Haar speelgoed verstopt ze in de grond, zodat de SS'ers het niet kunnen vinden. Vader herinnert zich nog veel van het concentratiekamp waarin hij heeft gezeten. Hier vertelt hij de kinderen over. Hij vertelt ook wat hij daar zag: "In het kamp ontmoette ik een oude studievriend. Hij werd helemaal gek in het kamp en pleegde zelfmoord". "Als ze zeuren over honger", zegt vader, "dat ze niet weten wat honger is en dat hij brood kreeg gemaakt van zaagsel". In het kamp had hij ook een mes gemaakt, stiekem. En als hij werd gefouilleerd liet hij het mes in zijn oksel hangen. Max en de ikpersoon probeerden het ook. Alleen dit lukt niet. Toen ze op een dag eens langs een bos reden zegt vader: "Mooi bos om in te vluchten". Plotseling stapt vader uit de auto en vlucht het bos in. Bij terugkomst zegt de ikpersoon dat zij blij is dat vader weer terug is en niet is gepakt. Vader vraagt: "Door wie dan?'' Vader wilde af en toe wel een gans zijn, zodat hij vrij was en kon gaan en staan waar hij wilde. Op een dag vinden ze bij de rails een mager katje. Ze nemen hem mee naar huis. Ze noemen hem Pink. Vader en Pink worden beste maatjes. Een man die mensen in 't kamp martelde was Willi Hammer. Deze man nam vader in het kamp na het eten altijd apart. Hij martelde hem dan. Als Willi hem martelde, gaf vader geen kik. Aan het einde van de oorlog, werd de fabriek gebombardeerd. Toen zaten alle gevangenen in een klein gangetje opgesloten. Eenendertig uur lang. Toen vader en de andere gevangenen eruit mochten liep hij verdwaasd rond. Hij kwam in een deel van de fabriek terecht waar hij plotseling tegenover Willi Hammer kwam te staan. Voordat Willi zijn ketting kon pakken zat vader al boven op hem en doodde hem. Vader heeft hier geen spijt van. De manier waarop hij hem heeft gedood had anders gemoeten. Het had veel langzamer gemoeten, zodat hij de doodsangst langer had gevoeld. Vader vindt God een 'rotzak', omdat hij in het kamp heeft toegekeken hoe iedereen werd doodgemaakt. Dit is de aanleiding voor een hevige ruzie met Max. Max zegt dat zijn vader hem maar eens moet slaan, net als de SS-ers. Vader lijkt lamgeslagen na deze opmerking. Max verwijt zijn vader ook, dat hij niet is als de andere vaders. Die gaan namelijk voetballen met hun kinderen, terwijl zijn vader alleen maar over het kamp kan praten. Vader vertelt dat er in het kamp ook werd gevoetbald, maar dat de spelers soms na de eerste helft al begraven konden worden. Het was dus maar goed dat vader niet van voetballen hield. Nu is Max onder de indruk: hij rent naar zijn kamer en begint te huilen. Als vader tbc blijkt te hebben, moet hij naar een sanatorium. Tijdens de bezoekuren vertelt hij de kinderen over de plaatsen waar hij ondergedoken heeft gezeten. Zo heeft hij samen met andere onderduikers op het platteland gezeten. Ze werden verraden door een boer die er vlakbij woonde. Wanneer vader genezen is van de tbc, mag hij naar huis. Zijn gezin wacht de hele dag op hem, maar hij komt veel later dan verwacht. Hij durft niet in de trein te stappen. Als vader thuiskomt, wacht moeder hem op. Hij wordt enthousiast omhelsd. Bij Moeder lopen de tranen over de wangen, terwijl de kinderen toekijken.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen