U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Mieke Van Hooft - ..
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20932/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1785 woorden.

Samenvatting



Gerard, Toon, Ivo en Ubbe gaan vaak naar Annie haar snackbar. Het is een soort clubhuis voor hen. Ze hebben zelfs hun eigen plaatsje. Peter de broer van Gerard houdt zich erg bezig met het milieu. Peter wil een kerstboom met een kluit en hij wil thuis geen chrysanten want daar word gif op gespoten.



Het is kerstmis en op gegeven ogenblik gaat Annie naar haar zus in Groningen om daar te gaan logeren en gezellig kerst te vieren. Een paar dagen later is de snackbar volledig afgebrand. De jongens vinden dat heel erg en ze willen proberen om er achter te komen wie dat heeft gedaan. Nu ze niet meer naar de snackbar kunnen zoeken ze een nieuwe plek om bij elkaar te komen. Het lukt. Het is een oud wit huis dat al jaren leeg staat. Het lukt uiteindelijk om erin te komen door een ruitje in te slaan. Ze komen daar bijna elke avond maar ze doen wel voorzichtig want eigenlijk is het verboden. Het valt hun op dat daar altijd een vreemde man in de buurt is ze noemen hem de Bok. Een paar dagen erna in de nacht wordt Gerard wakker en hoort de deur opengaan beneden. Het is Peter. De volgende dag hoort hij op school dat het witte huis is afgebrand. Er zitten heel veel lange ijspegels aan, dat komt omdat het die nacht heeft gevroren. Mensen noemen het ”het ijspaleis”. Nu is er zowat elke dag een brand. Toon, Gerard, Ubbe en Ivo verdenken de Bok ervan en gaan het op allerlei manieren onderzoeken. Ze maken een plan om zijn huis door te spitten of er misschien lucifers of een doek of zo ligt. Ze bedenken een smoes dat ze voor school de straten vegen en dat gaan ze dus ook doen. Monica moet de Bok aan de praat houden. Het is Gerard gelukt om in huis te komen. Monica staat nog steeds met de oude man te praten en Gerard zoekt het huis door, maar hij kan niets verdachts vinden. Ze zijn dus helemaal geen steek verder gekomen. Wie heeft dan de branden gesticht denken ze allemaal.

Ze gaan ook nog elke nacht de wacht houden. Als Gerard de wacht houdt ziet hij Peter met een vreemde kerel in een auto. Ze komen ook in aanraking met de politie. En dan denkt Gerard ineens dat zijn broer Peter het wel eens gedaan zou kunnen hebben want Peter is bijna elke nacht weg. Gerard praat er met Toon over en ze halen krantenknipsels tevoorschijn. En precies ook op die avonden was Peter weg.



Op een nacht wordt Gerard wakker van sirenes en schreeuwende mensen. Hij stapt snel in zijn schoenen en rent naar buiten. Zijn moeder zegt dat er een brandende lap bij de familie Simons naar binnen is gegooid maar de brandweer is er gelukkig snel bij. Hij merkt dat Peter er niet is. Is hij toch de pyromaan?



Personages





Hoofdpersonen



De hoofdpersoon in het verhaal is Gerard. Maar eigenlijk draait het wel om het groepje van Gerard, Toon, Ivo en Ubbe.



Het verhaal zie je door de ogen van Gerard. Gerard is een normale jongen. Gerard is een jongen die niet veel durft als hij alleen is, maar als hij met zijn vrienden is hij ineens een stuk stoerder. Gerard snapt maar niet waarom zijn broer de hele tijd met het milieu bezig is. Hij vindt het maar een stuk onzin. Op het eind van het boek merkt hij op dat al die posters die hij langs de wegen ziet van zijn broer zijn, dan is hij toch wel trots op zijn broer en begint zelf ook een beetje na te denken over het milieu.



Toon is een erg dappere jongen heeft vaak de ideeën voor de plannen die ze hebben. Het is een erg brede en lange jongen. Hij is bijna twee koppen groter dan de andere jongens.



Ubbe en Ivo zijn tweelingbroers. Ze zijn eigenlijk nergens bang voor. Ze zijn ook erg zorgzaam als ze op hun kleine zusje Nienke moeten passen. Als ze naar het witte huis gingen namen ze vaak Nienke mee omdat ze die niet alleen konden thuislaten.



Het probleem van de jongens zijn de branden, daar draait ook het hele boek om. De rol van de vier jongens is het oplossen van de vraag: wie de branden hebben aangestoken.



Bijpersonen



Peter de broer van Gerard is een jongen die zich heel erg bezig houd met het milieu. Hij gaat er zelfs nachten voor uit zijn bed voor uit om posters op te plakken. Hij probeert ook ze ouders over te halen om vegetarisch voedsel te gaan eten. Maar daar heeft vooral zijn vader helemaal geen zin in.



De ouders van Gerard maken zich zorgen over Peter met dat gedoe over het milieu. De vader van Gerard vindt het maar flauwe gedoe over die kerstbomen. Verder hoor je niet zo veel over hen. De moeder van Gerard wist ervan dat Peter ´s avonds ze bedt uitging om posters op te plakken over het milieu. Zij vindt dat kinderen op Peter zijn leeftijd wel slechtere dingen kunnen doen.



Annie de eigenaar van de snackbar is een gezellige mevrouw waar de jongens goed mee kunnen opschieten. Nadat de snackbar in de brand heeft gestaan komt ze alleen nog maar heel even op het eind in het boek voor. En zegt ze dat ze de snackbar opnieuw gaat opbouwen en dat de jongens er dan weer elke dag kunnen komen.



De Bok is een vervelende oude meneer. De jongen denken dat de Bok hun de hele tijd in de gaten houd. De Bok hield de jongens niet in het bijzonder in het gaten maar hij zocht ook naar de dader van de branden. En zo kwamen ze elkaar vaak tegen.



Monica is een meisje uit de klas van de jongens. Ze is brutaal maar ze vinden haar best wel aardig. Ze is ook erg dapper ze hielp bijvoorbeeld mee toen ze het huis gingen doorzoeken van de Bok.



Bedoeling van de schrijver



De bedoeling van de schrijver is om je vooral te amuseren. Verder denk ik dat de schrijver ons iets wilt leren van bijvoorbeeld dat je goed aan het milieu moet denken en ik denk ook dat ze ons wat wilt leren over pyromanen.





Mijn Mening





Ik vind het een leuk boek omdat het over realistische dingen gaat wat in jouw eigen dorp ook zomaar kan gebeuren. Je wilt graag de dader weten dus je blijft altijd doorlezen. Ik vind het boek ook leuk omdat het zo makkelijk geschreven was. Alles wat erin stond begreep ik erg goed. Ik vind het boek ook heel erg leerzaam je leert bijvoorbeeld veel over pyromanen en over milieugroepen. Ik vind het boek ook heel onverwachts omdat de echte dader van de branden een heel ander persoon was dan ik had gedacht. De persoon die de dader echt was kwam maar heel even in het boek voor. Ik vind dat wel stom omdat je eigenlijk niks van die persoon wist en je weet dus ook niet waarom hij het gedaan heeft. Ik vind het ook wel een beetje stom geschreven. Ik zou in zo boek dat over branden en pyromanen gaat zeker meer spanning brengen. Het was nooit echt eng.





Over de schrijver





Mieke van Hooft



MIEKE IN HET KORT



Geboortedatum: 8 september 1956

Woonplaats: Wageningen

Opleiding: Het meeste heb ik op de uitgeverij geleerd

Beroep: kinderboekenschrijfster

Werktijden: zeer wisselend

Favoriete onderwerp: zaken die ik zelf interessant vind, waarover ik me verwonder of die me boos maken.

Kleur ogen: grijs/groen met een bruin stipje

Haarkleur: donkerblond

Lengte: 1.68

Gewicht: 56 kilo

Hobby’s: lezen en taarten bakken

Huisgenoten: mijn man Ko en mijn zonen Lennart (14) en Marco (12)

Lievelingseten: lasagne, salades en engelse drop

Lievelingskleur: vrolijke kleuren: rood, geel en oranje

Favoriete muziek: de muziek die mijn kinderen maken: Lennart gitaar, keyboard en zang; Marco accordeon (heel gezellig tijdens de afwas)

Favoriete kinderboek (als kind): Heidi op de kostschool

Favoriete kinderboek (nu): De boeken van Annie M.G. Schmidt, Roald Dahl en Paul Biegel

Favoriete dier: poes

Wenst: Dat er ooit een straatje naar me wordt vernoemd!

Hekel aan: ruzie en te laat komen

Toekomstplannen: lekker doorgaan met schrijven en af en toe iets nieuws proberen (gedichten / liedjes / musicals schrijven).



OVER MIEKE VAN HOOFT

Schrijfster in de dop

Mieke van Hooft werd op 8 september 1956 in het Brabantse Heusden geboren. Toen ze zes jaar was, leerde ze lezen. Boeken werden meteen heel belangrijk voor haar. Ze begon met het schrijven van piepkleine verhaaltjes en wist tóen al dat ze schrijfster wilde worden. Van haar negende tot haar twaalfde jaar schreef ze stukjes voor de jeugdpagina van een Noord-Brabantse krant. Toen ze twaalf was, schreef ze haar eerste boek. Ze stuurde het naar een uitgever, die het weigerde. Maar ze gaf de moed niet op en begon meteen aan het volgende boek.



Hoe het echte schrijven begon…

Mieke van Hooft werkte lange tijd als redactie-assistente bij Malmberg in Den Bosch. Dat is een uitgever van onder andere jeugd-tijdschriften zoals Okki en Taptoe. Daar hielp zij mee aan het beoordelen van nieuwe verhalen. Ze leerde hier veel over het schrijven voor kinderen en ontmoette hier ‘echte’ schrijvers. Dat was in het begin wel spannend, maar ze ontdekte gelukkig al gauw dat schrijvers heel gewone mensen zijn. Met de kennis die ze bij Malmberg opdeed, schreef ze opnieuw een boek: Kijk naar je eigen. Dat was haar eerste boek dat werd gedrukt (1979). Nu – ruim 20 jaar later – zijn er 25 boeken van haar verschenen.



Prijzen

1988 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor Sebastiaan rare banaan

1990 Prijs van de Nederlandse Kinderjury voor De tasjesdief

1991 Prijs van de Franse Kinderjury voor De tasjesdief

1993 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor De Nachtlopers

1994 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor Kinderen ontvoerd

1995 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor Het doorgezaagde meisje

1996 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor Treiterkoppen

1997 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor Straatkatten

1999 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor Hier waakt de goudvis

1999 Nominatie van de Nederlandse Kinderjury voor De truc met de doos



Verder werd de verfilming van De tasjesdief bekroond met een Glazen Beer tijdens het Internationale Kinderfilmfestival van Berlijn. In nog zes andere landen, o.a. in Japan, Canada en Egypte won de film prijzen tijdens kinderfilmfestivals.





Thema’s

Mieke van Hooft kiest in haar boeken dikwijls voor belevenissen waarin kinderen zichzelf kunnen herkennen. Spanning en humor vindt ze belangrijk. Vaak schrijft ze over problemen (bijvoorbeeld over pesten), maar er komen ook altijd grappige dingen in haar boeken voor. Want, zo zegt ze: “Aan het lezen van een boek moet je plezier kunnen beleven!”















http://www.goudenmuis.nl/p_sm_ark1.asp?SchrijverID=10







Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen