U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : J.c. Bloem - Avondduinen.
Deze versie komt van http://www.scholieren.be/huiswerk/show_stuk.php?id=6 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 682 woorden.

Avondduinen

<br>



<br>

Met de avond worden de duinen eenzamer,

<br>

luider aanhoudend wordt het zeegeruis,

<br>

ten schip de van ’t omheen vervreemde kamer,

<br>

een alleen eiland het geluidloos huis.

<br>



<br>

Eenzamer dan de duisterende paden,

<br>

die van huis naar ’t eeuwig ruisen gaan,

<br>

is ’t hart dat, onherroepelijk verraden,

<br>

elken dag weer van niets moet voortbestaan.

<br>



<br>

Avondduinen, J.C. Bloem. Verzamelde gedichten. Amsterdam 1998 (eerste druk)

<br>



<br>

Vormanalyse

<br>

Strofenbouw : Het gedicht heeft twee kwatrijnen en elk kwatrijn bevat een zin.

<br>



<br>

Klank en Rijm : Het is gekruist rijm, eindrijm en volrijm. Het rijmschema wordt in de tweede strofe omgekeerd. Alleen vrouwelijk, mannelijk blijft vrouwelijk, mannelijk. Hieronder volgt het rijmschema:

<br>

a (glijdend)

<br>

b (glijdend)

<br>

a (vrouwelijk)

<br>

b (mannelijk)

<br>



<br>

c (vrouwelijk)

<br>

d (mannelijk)

<br>

c (glijdend)

<br>

d (glijdend)

<br>



<br>

Metrum : Er zit geen metrum in dit gedicht

<br>



<br>

Stijlfiguren : Ellips, in de eerste strofe staat “ten schip de van ’t omheen vervreemde kamer” en “een alleen eiland het geluidloos huis”

<br>



<br>

Beeldspraak : Personificatie, in de laatste strofe staat “paden die naar ’t eeuwig ruisen gaan” en in de eerste strofe staat “worden de duinen eenzamer”.

<br>

Metafoor, met “’t eeuwig ruisen” wordt de zee bedoeld.

<br>



<br>

Indeling De tekst is links uitgelijnd, de hele bladspiegel wordt niet gebruikt. De twee

<br>

v/d tekst zinnen die het gedicht bevat zijn in stukken gehakt (enjambement).

<br>



<br>



<br>



<br>



<br>



<br>

Inhoudsanalyse

<br>

Tijd- en Het speelt zich ’s avonds af wat uit de eerste versregel van de eerste strofe

<br>

ruimte gehaald kan worden. Ook kan ui die versregel gehaald worden dat het gedicht

<br>

aanwijzingen zich in de duinen afspeelt.

<br>



<br>

Vertelsituatie : Dit gedicht is geschreven in alwetende verteller-situatie. Dit kun je zien omdat er geen persoonlijke voornaamwoorden in het gedicht staan.

<br>



<br>

Motieven Het motief is eenzaamheid. Dat kun je zien omdat steeds het woord eenzaamheid gebruikt wordt en omdat het zich ’s avonds afspeelt wanneer het erg donker is in de duinen en daar niemand meer is.

<br>



<br>

Samenhang Er is maar één motief

<br>

v/d motieven

<br>



<br>

Verhaallaag : Het is avond en er is niemand in de duinen en je hoort het zeegeruis.

<br>



<br>

Symbolische : Het gaat over iemand die erg eenzaam is, dit kun je zien doordat de schrijver het heeft over een hart dat van niets (zonder anderen die de persoon liefhebben) moet leven. Ook gaat het over de duinen die erg eenzaam zijn om het gevoel van eenzaamheid van die persoon te versterken.

<br>



<br>

Titel : De titel slaat op de duinen zoals ze ’s avonds zijn.

<br>



<br>

Thema : De ondraaglijke eenzaamheid.

<br>



<br>

Vorm- De vormaspecten zijn nuttig voor het gedicht. De enjambementen zijn zinvol

<br>

aspecten- omdat hierdoor de zinnen in stukken worden gehakt en dus niet meer samen

<br>

gebruik zijn. Dat is ook zo bij de eenzaamheid. De persoon is niet meer met anderen samen.

<br>



<br>

Uitgebreide persoonlijke reactie

<br>

Ik vond het een aangrijpend gedicht omdat het gaat over de eenzaamheid van iemand.

<br>

Eenzaamheid is volgens mij altijd wel aangrijpend omdat dit voor de eenzame persoon heel

<br>

erg is en dan kun je meeleven.

<br>



<br>

Ik vond het gedicht wel mooi omdat ik vooral door de goede beschrijving van de omgeving

<br>

erg in het gedicht kwam en het begreep.

<br>



<br>

Ik herkende mijzelf niet in het gedicht omdat ik zelf nooit eenzaam ben en ik ook niemand

<br>

ken die eenzaam is. Als dat wel zo was dan zou ik mezelf wel herkennen in het gedicht.

<br>



<br>

Ik vond het gedicht interessant ondanks dat ik mezelf niet in het gedicht kon herkennen maar

<br>

ik vond het wel aangrijpend en daarom bestudeerde ik het en toen ontdekte ik dat de

<br>

omgeving erg uitgebreid werd beschreven en dat vond ik interessant omdat ik dat nog niet

<br>

eerder had gezien.

<br>



<br>

Het gedicht bood mij niet veel nieuws omdat ik al wel een gedicht over eenzaamheid had

<br>

gelezen. Wat mij wel veel nieuws bood was dat de omgeving erg uitgebreid werd

<br>

omschreven.

<br>

Informatie over de dichter en de literaire periode

<br>

J.C. Bloem is geboren op 10 Mei 1887 en is overleden in 1966. Zijn debuut was “Le moroir

<br>

des heures” uit 1991. Een bijzonderheid is dat hij al op zijn elfde poezië schreef. Een aantal

<br>

werken van hem zijn “Het verlangen” (1921), “Liefde” (1950), “Aphorismen” (1952).

<br>



<br>



<br>



<br>
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen