U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Willem Elsschot - Pensioen.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=105 en is laatst upgedate op 01/01/2004.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 478 woorden.

Samenvatting:



Na een lange tijd brengt Willem nog eens een bezoek aan zijn zwager om daarna verder te trekken naar Luik, waar de Duitsers proberen om Belgiënog verder te penetreren. Hoewel de Moffen steeds dichterbij kwamen, bleef(alle) bericht van Willem uit. Tot ze horen dat hij in Soltau zit opgesloten.De Duitsers zetten een pakkettendienst op om de gevangenen te bevoorraden.Moeder loopt de ganse familie af om producten te verzamelen. Via Fritz raken de pakketten snel ter bestelling. Toch is er ook nog Bertha die tijdens de oorlog Alfredje Verstappen op de wereld zet. Op een dag arriveren er twee van Willems vrienden, die beweren dat Willem overleden is aan een zeer erge griep. Als bewijs dat ze hem kennen, geven ze zijn kampnummer (2120) en laten ze hun kousen zien (moeder heeft in totaal 620 pakketten verstuurd). Ze hadden gelijk, Willem was overleden. Er raakt bekend dat gesneuvelden gerepatrieerd worden. Direct schiet moeder in actie. Van overal haalt ze geld bij elkaar om een graf en een fantastische begrafenis te kunnen betalen. Doordat oudstrijders betogen om een oorlogspensioen krijgt Maria een nieuw idee en sleept ze ook zo'n pensioen in de wacht. Alfredje is ondertussen al opgegroeid en hij is een varende kok. Ook heeft hij al een zwanger liefje en vanuit het buitenland stuurt hij een brief naar België waarin hij aanspraak maakt op dat pensioen. Moeder die al kinds is, en aan wie vader pas is ontvallen, krijgt een brief in de bus die zegt dat zij een enorm bedrag moet teruggeven aan de staat om daarmee Alfred te betalen. Frans heeft reeds veel geld in moeders verzorging gestoken en heeft dus recht op een aardig sommetje. Er rest haar de keuze: een hypotheek, of de openbare verkoop van haar huis. Er blijft niet veel meer voor de Grote Raad die het maar niet eens geraakt. Het boek eindigt wanneer Alfred een bezoek brengt aan diens vader graf.



Titel:



Willem Verstappen overlijdt in een Duits gevangenenkamp tijden WO I. Er wordt een pensioen uitgekeerd aan de moeder. Gedurende jaren is alles in orde. Op een dag wordt er een brief ontdekt waarin staat dat een bedrag (23743.85 BEF) moet worden terugbetaald wegens onrechtvaardige toekenning aan moeder. Het bedrag wordt daarna betaal aan Alfre, Willems en Bertha's zoon.



Thema:



Het doen en laten van een overijverige moeder.



Hoofdpersonnages:



- Willem Verstappen (matroos, overleden in WO I)

- Maria Verstappen-Hellemans (moeder, eerst pakketten (620), dan overbrenging, dan pensioen)

- Bertha met Alfredje

- Frans Laarmans (verteller van het verhaal, bemiddelaar moeder en Grote Raad)



Mening:



Hoe een moeder een familie plukt om overdreven veel pakjes naar Soltau te sturen. Hoe ze daarna het ganse dorp afgaat om geld in te zamelen om Willem te repatriëren. Hoe ze dan door medelijden op te wekken aan het pensioen geraakt.

En hoe ze dan een reuzecheque moest betalen na al haar harde werk, deed me toch even lachen: het was een goed boek.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen