U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Louis Couperus - Noodlot.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=101 en is laatst upgedate op 01/01/2004.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1266 woorden.

Genre: Epiek (geschreven in proza)

Subgenre: Psychologische roman/(misdaadroman)

Trefwoorden:bedrog, noodlot, liefde& vriendschap

Uitgeverij: L.J. Veen/Wageningen/1974/ 11e druk/1e druk verschenen in 1890



Hoofdpersonen:



Frank Westhove is een Nederlandse ingenieur die woont in Londen. Over zijn uiterlijk en leeftijd wordt nauwelijks gepraat, behalve dan dat hij een forse/sterke man is. Over zijn karakter wordt echter wel veel gezegd; hij is een beetje een verveelde man. Hij is heel vriendelijk, maar heeft soms ongecontroleerde woedeaanvallen. Zijn woedeuitbarstingen zullen uiteindelijk ook bijdragen aan zijn “noodlot”.



Robert “Bertie” van Maeren is een oude schoolvriend van Frank. Hij is “zo fijn, zo bleek, zo tenger, bijna zonder mannelijke ontwikkeling.” Bertie heeft altijd hard moeten werken voor zijn bestaan, en is als hij Frank weer ontmoet net terug uit Amerika waar hij allerlei baantjes had. Als hij bij Frank woont begint hij zich aan de luxe en aan Frank te hechten, en als hij Frank dreigt te verliezen, doordat Frank gaat trouwen, moet hij wel iets doen, zo is het nou eenmaal bepaald door het lot, althans, dat zegt hij zelf de hele tijd. Bertie is er niet vies van een list te bedenken of mensen om te kopen.



Eve Rhodes is een jonge vrouw met enorm veel energie kinderlijkheid in zich, gaandeweg in het verhaal verliest zij die. Eve en Frank zijn op elkaar verliefd maar hun liefde lijkt stuk te lopen door een ziekelijke achterdocht van Eve, aangewakkerd door Bertie.



Verdere belangrijke personen:

Sir Archibald Rhodes is vader van Eve en een man van stand; hij is vriendelijk maar lijkt zijn dochter maar moeilijk te begrijpen, iets wat hij ook al had met Eve’s, moeder die overleden is. Rond het einde van het boek wordt hij steeds ouder en wordt hij een beetje “kribbig onder aanvallen van reumatiek” en begint hij alles wat zijn dochter doet best te vinden.





Het verhaal in het kort:

Op een koude avond in Londen ontmoet de welvarende man Frank voor zijn huis zijn eens zo goede schoolvriend Bertie die in armoedige kleding Frank om wat geld vraagt. Frank neemt direct Bertie in huis en laat hem fatsoenlijk eten en kleed hem. Na een korte tijd is Bertie niet meer te onderscheiden van een echte “dandy”en leeft hij ook het leven bij Frank in huis als een echte rijke man.

Eigenlijk heeft Frank er het grootste plezier in dat Bertie zich zo voordoet en dat niemand doorheeft wie hij eigenlijk is.

Na een tijd samen geweest te zijn raakt Frank als het ware verslaafd aan Bertie, en andersom.

Het verhaal neemt een hele andere wending als de twee besluiten een reis te maken naar Noorwegen. In Noorwegen ontmoeten de twee Eve en haar vader, en onmiddellijk wordt Frank op Eve verliefd. Eenmaal teruggekeerd in Engeland begint de relatie tussen Eve en Frank serieuze vormen aan te nemen; Bertie zit in dat er dan geen ruimte is voor hem en dat dit wel eens het einde van zijn welvaart en zijn vriendschap met Frank zou kunnen zijn, en besluit de relatie kost wat kost te dwarsbomen.

Bertie slaagt erin de twee uit elkaar te drijven, maar na een aantal jaar, komen Frank en Eve elkaar weer tegen, de liefde keert terug, maar alles gaat alsnog fout, als Frank in een woedeopwelling Bertie vermoord, als hij erachter komt dat Bertie de relatie tussen hem en Eve heeft gedwarsboomd om te zorgen dat Frank niet met Eve zou trouwen. Nadat hij zijn celstraf heeft uitgezeten gaat Frank weer samenwonen met Eve, maar niets wordt meer zoals het ooit was geweest, en uiteindelijk zijn beiden zo ongelukkig dat ze zelfmoord plegen, samen.



Thema: Bepaalde dingen zijn onafwendbaar en buiten de geest van de mens om, de noodloten van mensen.



Motief/symbool: Het barre weer in zowel Noorwegen als in Engeland staat voor het noodlot wat de personages boven het hoofd hangt



Titelverklaring: de titel is een steeds terugkerend sleutelwoord in het boek…wat je ook doet, alles is al bepaald, een noodlot hangt alle hoofdpersonages boven het hoofd.



Tijd: Hoewel het niet ergens duidelijk genoemd staat speelt het verhaal waarschijnlijk in de tijd waarin Couperus het heeft geschreven (1890), met name doordat hij Frank en Bertie dandy’s noemt. Een begrip wat in die tijd veel gehoord was.



Plaats van handeling: Het verhaal speelt zich grotendeels af in Londen, maar een klein gedeelte speelt zich af in Noorwegen en een nog kleiner, maar wel cruciaal gedeelte speelt zich af in Scheveningen.



Perspectief: Het boek is verteld vanuit een auctoriaal perspectief (een alwetende verteller), Couperus kent alle emoties en handelingen van de hoofdpersonen.



Macrostructuur: Het boek is in vier delen opgedeeld;

1 Het verblijf van Bertie bij Frank en het groeien van hun band in Londen (grootste gedeelte van het boek)

2 Het verblijf van Frank en Bertie in Noorwegen en het ontmoeten van Eve en haar vader

3 De terugkomst in Londen en de manier waarop Bertie Frank en Eve uit elkaar drijft

4 het verblijf in Scheveningen en het eind van Bertie

(5 het latere verblijf van Frank en Eve in Londen en hun eind)



Stijl: Doordat het verhaal al meer dan honderd jaar oud is komen er veel woorden in voor die wij tegenwoordig niet meer gebruiken. Verder gebruikt Couperus, zoals toen in de tijdgeest lag, veel woorden, soms zelfs te veel, om iets te beschrijven. In dit boek was geen enkele humor te vinden, alles is geschreven op dezelfde ernstige toon.



Schrijver in verband met werk: Het wordt redelijk aannemelijk geacht, zoals ook Ton Oliemuller (Het Binnenhof, 28-10-1982) in zijn recensie schrijft, dat Couperus er homofiele gevoelens op nahield en dat dit boek een kleine homofiele ondertoon, namelijk de liefde van Bertie voor Frank, en ook (in mindere mate) andersom.

Verder is het dandygedrag van Bertie niet vreemd aan Couperus die er zelf ook een verfijnde dandy levensstijl op nahield.



Stroming waartoe dit boek behoort: dit boek behoort tot de stroom tachtigers, wat met name te merken is aan de verheven stijl en de noodlotsgedachte.





Mijn eigen mening: Naar mijn mening was dit een prachtig verhaal, en hoewel het al vrij kort was, had het nog iets korter gemogen. Bepaalde emoties en beschrijvingen werkt Couperus te veel uit en probeert hij met te veel mooie woorden te beschrijven, maar verder is het verhaal een geweldige psychologische roman, er zit nauwelijks actie in en toch krijg je het idee een boek te lezen vol spanning en het hele boek wordt naar bepaalde actie toe opgebouwd, totdat er een soort van explosie komt. Met name de manier waarop Bertie Frank en Eve bespeeld en listen verzint is geweldig beschreven; juist door deze listen gaat Bertie zijn ondergang tegemoet (in Scheveningen komt Frank erachter en slaat letterlijk door, hij blijft net zo lang op Bertie inslaan totdat deze dood op de grond blijft liggen, dit is Berties lot, zijn “noodlot”.

Ook het laatste hoofdstuk, waarin Frank en Eve zelfmoord plegen is zeer goed beschreven, maar wel weer met erg veel woorden. Hoewel je eigenlijk al langer dit “lot”van Frank en Eve zag aankomen komt het toch als een verrassing en het deed erg Romeo- en Julia-achtig aan, hoewel dit boek eigenlijk nog veel tragischer was en depressiever dan het einde van het toneelstuk van Shakespeare.



“Noodlot” is een kort, maar intrigerend boek, dat niet erg snel wegleest, maar wel zeer de moeite waard is voor liefhebbers van psychologische romans. Dit boek was voor mij weer eens wat anders dan die boeken die je opzij legt en waar je nooit meer aan denkt, dit boek leg je weg met een droevig, en depressief gevoel en je zult nog zeker een aantal uren, zoniet een aantal dagen aan dit boek blijven denken, en als een boek dat kan doen met iemand, dan moet het wel een goed boek zijn.

Heerlijk, om een keer een boek niet meteen los te laten!
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen