U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : F. Bordewijk - Bint.
Deze versie komt van http://www.studentsonly.nl/uittreksels/bv.asp?BvID=10 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1359 woorden.

Bibliografie
Ondertitel: Roman van een zender

Verschenen in: 1934

Aantal blz: 76

Leestijd: 5uur


Samenvatting
Hoofdpersoon: Ondanks de Titel Bint, naar de rector van een school in Rotterdam is de hoofdpersoon de Bree, de vervanger van de door de Hel weggepeste Nederlands leraar. Een man met een sterke wil om Bint tevreden te stellen. De Bree heeft een zeer koud karakter en laat dat ook blijken door de nonchalante reactie op de dood van leerling Van Beek.

Andere belangrijke personen:

Bint: Rector van de school, die een soort van dictator in zich heeft zonder dat met veel woorden te laten blijken, hij praat alleen als het nodig is, en als hij praat blijkt wel hoe hij erover denkt, al het personeel wenst hij naar zijn pijpen te dansen, wat ze, de meeste overigens, maar al te graag doen.

Van Beek: Pleegde zelfmoord nadat hij het advies kreeg van school te gaan, wat een wending gaf aan het verhaal en er uiteindelijk voor zorgde dat Bint het volgende jaar stopte met zijn werk.

Remigius: Praatgrage collega van de Bree, verteld de Bree steeds dingen over Bint en de school.

Jerome Fleau: Stookte de leerlingen op tegen de school, wat uitliep op een chaos met door stenen kapot gegooide ruiten, waardoor hij werd geschorst.

De conciërge: Onbetrouwbaar, omdat hij alle lijsten met leerlingen en hun adressen meegaf aan Fleau, die vervolgens iedereen thuis ging overtuigen om in oproer te komen.

De werkster: Een donker type, de Bree verdacht haar ervan samen met Bint en de conciërge in een complot te zitten.

Nog wat belangrijke begrippen:

De hel: De verschrikkelijke klas met vreselijke figuren met verschrikkelijk moeilijke namen die de vorige Nederlandse leraar weggepest heeft.

De bloemenklas: De beste leerlingen en Fleau.

De grauwe klas: Normale leerlingen met de door zelfmoord gedode Van Beek.

De bruine klas: Die komt het minst ter sprake.

Het verhaal speelt zich af ten tijde van de machtsovername van Hitler in Duitsland, die zo lijkt het de schrijver wel blijkt aan te spreken.

Het verhaal speelt zich af op een school die gedoemd is te sluiten, nog slechts twee lichtingen zijn aanwezig, nieuwe leerlingen worden niet meer aangenomen, volgens het boek door het regime wat er heerst.

De hoofpersoon word geconfronteerd met het feit dat hij degene is die de leraar Nederlands moet vervangen die is weggepest door een klas door hem genoemd "de hel". Het is de trots van de alleenheerser Bint, de rector. Dit maakt het voor de Bree nog meer een obsessie er een klas van te maken wat hem uiteindelijk ook lukt. Dat blijkt uit de solidariteit voor de school tijdens de opstand en op het schoolreisje waar de Bree de helft van "de Hel" meekrijgt naar Zeeuws-Vlaanderen en Frankrijk. Hij gaat dus goed om met de confrontatie en maakt er een klas van.


Recensies
Het onderwerp

Vooraf vond ik het onderwerp heel erg interessant, maar achteraf vond ik het onderwerp niet mooi uitgewerkt. Het onderwerp was weinig herkenbaar in mijn eigen belevingswereld omdat ik nooit onder zo'n streng regime op school heb gezeten. Ik heb zelf nooit over dit onderwerp nagedacht, en het boek heeft me niet aan het denken gezet, ik was al blij dat ik het uit had dus ging ik niet nog eens verder na zitten denken over dit onderwerp. Het onderwerp had meer dan voldoende diepgang, het ging heel het boek over hetzelfde, de schrijver ging overal net iets overdreven veel en diep op in, mede dat maakte het een verschrikkelijk saai boek. Ik had meer humor toegevoegd, wat minder lang over een ding doordrammen, zoals het beschrijven van zo'n beetje elk gezicht uit de hel. Ik ken geen boeken maar wel een film die hetzelfde onderwerp heeft maar de titel van de film ben ik vergeten.

De gebeurtenissen

De gevoelens van De Bree stonden in dit boek kwamen veel meer voor als gebeurtenissen, er waren zeer weinig gebeurtenissen, er werd steeds op de gevoelens van de hoofdpersoon benadrukt. Van de gebeurtenissen die werden beschreven vond ik de aanval op de school als reactie op de zelfmoord van leerling Van Beek waarbij ook de conciërge betrokken was. Ik vond de afloop net zo saai als de rest van het boek, er zit totaal geen actie in, terwijl ik juist van boeken hou vol actie en humor. De afloop was behoorlijk open, je zou een vervolg kunnen schrijven in een nieuw schooljaar.

De personen

De hoofdpersoon kwam niet levensecht over, het voelde aan alsof je het boek/verhaal volgde vanuit een verschrikkelijk koud iemand er ging een verschrikkelijk nare persoonlijkheid vanuit. Ik kon me goed inleven in de situatie van De Bree maar ik herkende geen personen vanuit mijn eigen leefwereld. Ik ben door het gedrag van de hoofdpersoon in de verste verte niet beïnvloed en ik heb in de hoofdpersoon geen positieve eigenschappen gevonden. Als ik auteur was geweest zou ik de hoofdpersoon al op een andere manier de klas laten behandelen, ik zou de hoofdpersoon de klas het naar de zin gemaakt laten hebben in plaats van deze harde aanpak, hij had zijn doel op een vriendelijkere leukere manier kunnen bereiken. Kinderen doen liever iets voor iemand die aardig is en het hun naar de zin maakt dan voor iemand die hen hard aanpakt.

De opbouw

Het verhaal was niet moeilijk opgebouwd, het was niet vlot te lezen maar dat heeft niets te maken met de opbouw maar met taalgebruik. Er zaten ook delen in het boek die moeilijk waren te lezen omdat ze zo diep op gedachten ingingen en daarom zo ontzettend saai waren.

Het enige deel wat ik spannend vond was de opstond van de kinderen onder leiding van Fleau met het ingooien van ruiten, ik was toen wel benieuwd wat er met die oproerkraaiers zou gebeuren. Het einde vond ik begrijplijk maar wel ontzettend flauw, net zoals de rest van het boek, saai. Alles bleef zo gaan als het was alleen onder een andere rector die dezelfde ideeën handhaafde. Nee ik vind dat een einde iets echt afsluitends moet hebben, bijv. Door het sluiten van de school.

Het taalgebruik

Ik vond het taalgebruik (woordkeuze en zinsbouw) erg moeilijk omdat de woorden echt zo zijn als hoe ze werden gebruikt in de tijd wanneer het werd geschreven. Het is meer een oude taal zo, het leest daarom niet zo vlot. De gebeurtenissen waren ondanks de moeilijke taal toch goed genoeg beschreven om er een voorstelling van te maken. Er kwamen niet veel dialogen in voor en de dialogen die er waren, waren met Bint en van de collega's vooral Remigius en ze waren op een natuurlijke wijze weergegeven.

Alles bij elkaar vond ik dit boek verschrikkelijk saai en geen aanrader om op je lijst te zetten, en omdat aan te geven geef ik dit boek een 6,5.


Overige
VERANTWOORDING VAN DE KEUZE

Ik heb dit boek gekozen nadat ik eigenlijk al de val van Marga Minco wilde lezen, maar die was al uitgeleend in de plaatselijke Bibliobus en in de Mediatheek op school. Ik had nog te weinig tijd om een dik boek te lezen en toen ging ik dus zoeken naar een dun boek. Ik had er een paar, maar de achterkant van Bint, waarop staat dat het ging over een vervelende klas op school leek me wel aardig, vandaar dat ik dus dit boek heb uitgekozen.



VERWACHTING VOORAF

Ik verwacht een boek die vol met humor zit maar wel in een oude taal want het komt namelijk uit 1934 dus zal de taal niet zo vloeiend te lezen zijn als de modernere boeken. Ik verwacht dat het zal gaan over een klas die ook de nieuwe leraar zal proberen weg te pesten en ik denk dat die er wel voor zal zorgen dat dat niet gebeurt.



EERSTE REACTIE ACHTERAF

Ik vond het boek totaal niet spannend, redelijk meeslepend (zielig voor de kinderen op die school), weinig ontroerend, omdat de hoofdpersoon zeer koud was, helemaal niet grappig, ik heb geen humor gezien. Ik denk wel realistisch, ik stel me het beeld van de school in die tijd wel een beetje zo voor. Er is weinig fantasie aanwezig, niet interessant maar het onderwerp is volgens mij binnen de literatuur wel origineel, ik weet niet of er veel boeken gaan over scholen gezien vanuit een leraar, en het begrijpen werd vermoeilijk door wat ik al verwachtte, het oude taalgebruik. Ik vond het dus weinig boeiend.


Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen