U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Simone De Beauvoir - Une Mort Tres Douce / Een Zachte Dood.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/672 en is laatst upgedate op 10/01/2000.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1038 woorden.

Une mort très douce - Simone de Beauvoir

Eerste druk: 1964



Hoofdpersonen

Simone: Intelligente vrouw van middelbare leeftijd, geeft veel om haar moeder en bewondert haar ook wel, maar ze heeft ook veel kritiek, partner van Jean-Paul Sartre, ze vertelt het sterfproces van haar moeder aan kanker en vertelt er ook een vrij complete voorgeschiedenis bij (o.a. haar moeders jeugd en haar en haar zusjes jeugd). Ze is schrijfster, haar moeder is wel trots op het succes dat ze heeft maar is niet eens met wat ze schrijft.

Françoise: Simone's moeder, 78 jaar oud, ze heeft kanker en takelt steeds verder af, lichamelijk in zeer slechte staat (ze kan op een bepaald moment helemaal niet meer bewegen): gebroken heup, kwaadaardige zeer agressieve tumor in haar darmen, last van haar armen (de ene door een breuk jaren geleden en de ander door het infuus) en doorligwonden. Ze ziet er op sommige dagen er beter uit dan op andere, op zijn slechtst bijv. toen ze werd gedehydrateerd. Ze heeft in haar leven veel gedaan en bereikt(gereisd, vrijwilligerswerk etc.), dit gebeurde na de dood van haar man omdat hij niet toestond dat ze deed wat ze zelf wilde.

Poupette: zusje van Simone, lievelingetje van haar moeder, brengt veel tijd door aan haar bed.



p. 22 "... et je me suis figée sur place. Maman, si maigre, semblait s'être encore amaigrie et recroquevillée..."

"... en ik bleef verstijfd staan. Moeder, zo mager, leek nog meer te zijn vermagerd en verschrompeld..."



p. 29 "...je reconnaissais à peine dans cette fraîche apparition la grande personne respectable qui était ma mère."

"... ik herken nauwelijks in deze kille geestverschijning de grote respectabele persoon die mijn moeder was."



p.57 "Souvent chocquée par le contenu de mes livres, elle était flattée par leur succès."

"Vaak geschokt door de inhoud van mijn boeken, ze is geflatteerd met hun succes."



Plaats:

Boucicaut ziekenhuis, Parijs. Dit is een typisch voorbeeld van een modern ziekenhuis, een koele, steriele, onpersoonlijke omgeving. Het legt zo extra de nadruk op het feit dat sommige dokters het echt niet kan schelen hoe het met de patient gaat, ze zien de patient als een ding en niet als een mens. Bovendien zou je verwachten dat omdat het zo'n modern ziekenhuis is dat alles op rolletjes loopt en dat er geen fouten worden gemaakt, maar dat gebeurt dus wel (kanker wordt (te) laat geconstateerd).



p. 9 "...transportée au service des urgences de l'hôpital Boucicaut,..."

"...vervoerd naar het Boucicaut ziekenhuis met de ambulance..."



Tijd:

Het speelt zich af in 1963. Dat is ten tijde van de oorlog in Vietnam (wordt ook nog genoemd, "...j'ai regardé un journal; en ouvrant les yeux elle m'a demandé: 'Qu'est-ce qui se passe à Saigon.'"). De normen en waarden zijn in die opzicht anders dan dat ze nu zijn, dat Simone voor haar tijd heel progressief is (o.a. qua emancipatie), wat bij ons als gewoon wordt gezien.



p. 9 "Le jeudi 24 octobre 1963, à quatre heures de l'après-midi, je me trouvais à Rome,..."

"Dinsdag 24 oktober 1963, om 4 uur 's middags, bevond ik me in Rome..."



Titel:

Een zeer zachte dood. Haar moeder krijgt veel kalmeringsmiddelen en pijnstillers, dus ze voelt niets, ze slaapt rustig in. Het is dus een zachte dood.



p. 74 "...je vous assure que ç'a été une mort très douce."

"... ik kan u verzekeren dat ze een zeer zachte dood had."



Verloop:

p. 9: Wie en hoe: Simone, zij vertelt het

Bost, hij vertelt Simone wat er met haar moeder is gebeurd

Olga, Bost vertelt dat Olga ook heeft geholpen

Françoise de Beauvoir, over haar wordt verteld dat ze is gevallen

wat: Simone wordt gebeld in haar hotel in Rome door Bost, die haar verteld dat haar moeder is gevallen en naar het ziekenhuis in Parijs is gebracht, Simone bedenkt zij haar 5 weken geleden voor het laatst had gezien.

waar en wanneer: 24 oktober 1963 in hotel Minerva in Rome



p. 23: wie en hoe: professor B.: hij vertelt Simone dat haar moeder kanker heeft

Simone: zij vertelt het verhaal

Poupette: Simone vertelt dat zij denkt dat alles goed is met haar moeder

Bost: door een staking moet hij Simone naar het ziekenhuis brengen

wat: Hier wordt voor het eerst bevestigd dat Françoise inderdaad kanker heeft (terwijl eerder werd gezegd dat het luiheid van de darmen was!), Simone herinnert zich dat haar moeder al sinds lange tijd zei dat zij ook kanker zou krijgen. Poupette denkt dat alles nog goed is, Simone wil haar inlichten voor ze bij haar moeder komt. Door een staking moet Bost Simone naar het ziekenhuis brengen. Professor B. belt haar met de mededeling dat haar moeder de hele nacht heeft overgegeven en waarschijnlijk de dag niet zal doorkomen.

waar en wanneer: Simone's huis, Parijs op woensdag 6 november 1963



p. 88 wie en hoe: Simone, ze vertelt wat ze denkt

wat: Simone geeft haar visie op de dood, die van haar moeder eerst, en dan in het algemeen: haar moeder had een tumor dus ze wisten dat ze dood snel dood zou gaan, en dan algemener, iedereen is sterfelijk, maar ondanks dat is de dood nog steeds iets heel gewelddadigs.

waar en wanneer: Parijs (bij Simone), eind 1963



Verloop: Moeder valt, en moet naar het ziekenhuis, Simone komt daarvoor terug uit Rome, nadat eerst andere dingen waren geconstateerd, blijkt moeder toch kanker te hebben. Ze wordt geopereerd omdat dat haar leven zou verlengen maar achteraf gezien heeft dat niet de kwaliteit verbeterd, want ze takelt snel af. Ze heeft duidelijk haar goed en slechte dagen. Als ze dan uiteindelijk sterft is dit nog steeds heel schokkend voor Simone, ondanks dat ze wist dat haar moeder snel zou overlijden.



Thema:

Aftakeling van de mens en een aanklacht tegen moderne medici.



Mening:

Ik vond het een interessant verhaal, omdat de aftakeling van Françoise heel nauwkeurig en direct wordt beschreven. Dat maakt het ook heel aangrijpend. Het laat je ook precies het onpersoonlijke van het ziekenhuis en sommige dokters zien. Dat zet je aan tot nadenken over ziekenhuizen nu, of het bij ons ook zo is, en als dat zo is dat dat eigenlijk heel afschuwelijk is.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen