U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anne Provoost - Vallen.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=57 en is laatst upgedate op 01/01/2004.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1621 woorden.

Samenvatting

1. Titel van het boek: Vallen.

2. Auteur: Anne Provoost.

3. Uitgeverij: Fontijn.

4. Jaar van uitgave: 1994.

5. Aantal bladzijden: 218

6. Geillustreerd: N.V.T.



Gegevens over de auteur :



Anne Provoost werd op 26 juli 1964 in Poperinge geboren. Ze studeerde Germaanse filologie. Ze heeft een aantal jaren in Minneapolis, Amerika, gewoond. Daar begon ze met het schrijven van kinderverhalen voor Amerikaanse en Belgische tijdschriften.

Nu werkt ze bij een internationale uitwisselingsorganisatie voor jongeren die een jaar in het buiten-land willen studeren Ze is hertrouwd met Manu Claeys, redacteur bij uitgeverij Kritak en heeft 2 kinderen: Corneel en Martha. Anne houdt al heel haar leven een dagboek bij. Hierdoor leerde ze hoe ze moest schrijven. In haar dagboek probeerde ze ook nieuwe taalvormen uit.

Ze fantaseerde er op los. Zo schreef ze in haar dagboek een prachtig verhaal over een jongen. Op het einde schreef ze doodleuk dat ze die jongen nog maar één keer gezien had. Nu haalt ze haar in-spiratie uit kranten en tijdschriften. Haar verhalen zijn nooit echt gebeurd, omdat deze zaken haar niet inspireren. Haar verhalen bezitten ook steeds een boodschapDikwijls schrijft ze verhalen die ze niet goed genoeg vindt. Ze laat deze verhalen dan liggen en later werkt ze ze toch uit, ook Vallen was zo'n boek. Anne heeft ook al enkele boeken geschreven voor be-ginnende lezers: "Niet uitlachen", "De wekker en het mes", en "Kauwgum voor de held".

Met haar boeken won Anne Provoost al verschillende prijzen. "Mijn tante is een grindewal" kreeg in 1991 de Boekenleeuw en in 1992 de Internationale Prijs. Het werd vertaald in verschillende talen. "Vallen" kreeg in 1995 de Woutertje Pieterse Prijs, de Boekenleeuw en de Gouden Uil voor de jeugd-literatuur.



Recensies :



Markesteen beoordeelt "Vallen" positief omwille van de stijl. "Alleen al omwille van dit fragment (p166-168) verdient Anne Provoost de Libris Woutertje Pieterse Prijs." Verder zegt hij over de stijl: zo kil, zo meedogenloos, zo harteloos. Ook vindt hij een rijkdom aan beelden, aan vergelijkingen en aan beschrijvingen in het boek:"Op elke bladzijde staan zinnen die je zou willen inlijsten, waarvan je je afvraagt hoelang Anne Provoost er over gedaan heeft om zoveel moois bij elkaar te krijgen." Het verhaal vindt hij spannend en intrigerend en over de opbouw zegt hij: "Via een grote flashback maakt Anne duidelijk hoe alles mooi in elkaar steekt." Zijn besluit: "Stilistisch is het een juweel, thematisch heeft het van alles te bieden, compositorisch is er niets mis, kortom Vallen verdient niet alleen al die prijzen, het verdient in de eerste prijs door iedereen gelezen te worden.



Inhoud :



Lucas en zijn moeder brengen, net als altijd, de zomer door in het huis van grootvader. Grootvader is deze winter echter overleden en de mensen in het dorp brengen zijn negatieve oorlogsverleden weer naar boven. Lucas wist hier echter niks van af en voelt zich verward en buitengesloten. Hij sluit vriendschap met Benoît, die dezelfde ideeën heeft als zijn opa destijds. Hij raakt steeds meer betrok-ken bij de acties die Benoît tegen buitenlanders onderneemt. Hij zit echter tussen twee vuren, aan de ene kant Benoït en aan de andere kant zijn vroegere vriendinnetje en danseres Caitlin, die joods is. Caitlin laat hem uiteindelijk inzien hoe naïef  hij is geweest en hij breekt met Benoît. Dan krijgt Cait-lin echter een ongeluk waarbij ze, door toedoen van Lucas haar voet verliest en Benoît grijpt die kans aan om wraak te nemen.



Wat is het onderwerp van dit boek :



Ik denk dat het onderwerp van het verhaal vreemdelingenhaat is, want daar draait het verhaal ei-genlijk om. Lucas krijgt daar mee te maken als hij Benoît ontmoet en dan natuurlijk de acties die ze ondernemen, zoals een demonstratie en dan het stadhuis afbranden, dat is allemaal tegen de vreem-delingen.

Een motief hiervoor is, denk ik, dat er veel werkloosheid is en dat de mensen uit Montourin hier de vreemdelingen, de Arabieren, de schuld van gaan geven. Ook wordt er in het stadje veel ingebroken en ik denk dat dat ook een motief is tot vreemdelingenhaat, want ook hier zoeken de mensen een zon-debok voor en dat zijn weer de Arabieren.



Wat is de belangrijkste gebeurtenis van het verhaal :



Ik denk dat de belangrijkste gebeurtenis van het verhaal is wanneer Caitlin haar voet verliest bij een ongeluk. Ze raakt dan met haar auto de grip op de grond kwijt en valt van de heuvel af. De auto vliegt in brand. Caitlin ligt bewusteloos in de auto en Lucas wil haar eruit halen. Haar voet zit ech-ter vast onder een stang en hij zaagt met een kettingzaag haar voet eraf. Benoît grijpt deze kans aan om te zeggen dat Lucas dit expres gedaan heeft omdat Caitlin joods is. Zeker nadat blijkt dat de stang los zat en Lucas hem zo had weg kunnen schuiven, dit had Lucas in alle paniek echter niet gezien.Ik denk dat dit belangrijk is omdat het een onverwachte wending aan het verhaal geeft. En het hoogtepunt omdat hier van het begin af aan naar toegewerkt wordt, doordat het steeds genoemd wordt, vooral aan het begin. Vanaf het begin is er een grote spanningsboog die zich bij elke ontmoe-ting tussen Caitlin en Lucas steeds groter wordt. Bij het ongeluk komt die tot uitbarsting .



Beschrijf het hoofdpersonage



De hoofdpersonage is Lucas Beigne

Lucas Beigne is 16 jaar. Hij woont samen met zijn moeder in een grote stad. Daar had hij zich net aangesloten bij een jeugdclub en veel nieuwe vrienden gemaakt. Hij had dus ook helemaal geen zin om de zomervakantie in het huis van zijn grootvader door te brengen. Hij is een rustige jongen. Hij is echter ook makkelijk te beïnvloeden.- Caitlin:"Wat me zo in jou beviel was je kwetsbaarheid."- Benoît maakt daar dankbaar gebruik van. Hij weet zo op Lucas in te praten en hem te overtuigen van zijn denkbeelden dat buitenlanders terug naar hun eigen land moeten en alleen maar slechte bedoelingen hebben. Eigenlijk is Lucas het hier niet mee eens en aanvankelijk protesteert hij wel, maar dan "stel-den ze mij een vraag en lieten me vervolgens praten tot ik mezelf vastredeneerde." Na een tijdje durft hij niks meer te zeggen en gaat hij gewoon maar mee met Benoît en Alex. Mede ook omdat hij Benoît graag te vriend wil houden. Benoît heeft namelijk een grote aantrekkingskracht op Lucas en dus wil Lucas hem niet teleurstellen.



Bedenk 4 andere titels voor het verhaal.



1. Opstand tegen vreemdelingen

2. Iets doen zonder willen doen

3. Van de ene val in de andere

4. De kettingzaag



Gedicht :





Woorden



hier zijn ze

al die woorden die niet zeggen

wat ze weten en niet doen

waarvoor de woorden zijn



ze breken af en hakken

stukken uit een muur die zo

zorgvuldig was gebouwd

want alle vragen klopten



ze splijten spinrag

dat genoeg had aan een zuchtje

wind geen beitel en geen mes

maar ze begrijpen niet



dat draden om te knopen zijn

en stenen om te bouwen

en dat van woorden enkel wordt

gevraagd antwoord te zijn



Margreet Spoelstra

Vrijheidsblues

(Een zwarte gevangene huilt;)



Tot het moment waarop ik

Mijn vastgebonden polsen

kan verlossen van de muur



Tot het moment waarop ik

Mijn geblinddoekte ogen

kan laten wennen aan het licht



Tot het moment waarop ik

Mijn lege longen

kan vullen met frisse lucht



Tot dat moment

zal ik wachten, hopen

op het moment waarop ik

zeggen kan:

Ik Ben Vrij



Eveline



Mijn eigen mening



Ik vind het boek erg geloofwaardig en het zet me ook aan het denken. Het is namelijk zo goed be-schreven dat je je kan voorstellen dat het echt gebeurd is. En het onderwerp, discriminatie, is natuur-lijk erg actueel.

De gebeurtenissen vond ik verrassend en onalledaags. Zoals wanneer Lucas, Alex en Benoït molo-tovcocktails in het oude stadhuis gooien. En natuurlijk als Caitlin haar voet kwijtraakt, dat vond ik best wel schokkend en erg. Dat ze danseres is en nu nooit meer kan dansen vond ik heel erg zielig. Ik vind het ook wel weer leuk dat er zulke gebeurtenissen inzitten, want dat maakt het verhaal interes-sant en origineel.

De personages vond ik geloofwaardig, want zo zijn veel mensen in het echt ook. Neem nou Benoït, veel mensen hebben dezelfde denkbeelden als hij. Ook Lucas, die zich zo makkelijk laat leiden door Benoït is heel herkenbaar.

Het taalgebruik vind ik makkelijk, dat is gewoon zoals de mensen tegenwoordig praten.

Kortom, het was een mooi boek om te lezen en ik vond het een boek waar veel diepgang in zit. Andere boeken (verhalen) die ik meestal lees zijn veel simpeler. Ik vind het vooral mooi dat heel veel dingen uitvoerig beschreven zijn en dat je je daarom goed kan inleven.



Interview met Anne Provoost



Vrijdag 19 april. 13.38u: de deur van de studiezaal, lokaal 501, zwaait open.

Een jonge, grote vrouw stapt met kordate pas de klas binnen, Anne Provoost. Op aanvraag van onze school werd Anne uitgenodigd om enkele vragen te beantwoorden. Het ijs was direct gebroken. Al-gauw bleek Anne iemand was die goed overweg kon met de Nederlandse taal en met de leerlingen die één en al aandachtig waren. Met behulp van enkele vraagjes doorkruiste ze, in 2 uren, haar volle-dige levenswandel. Op een bondige en levendige wijze liet ze ons van het schrijversleven proeven. Ze gaf commentaar bij haar 2 succesboeken: "Mijn tante is een grindewal" en "Vallen". Beide uniek maar ook erg verschillend van elkaar. Wat opviel was dat Anne in haar boeken meestal 2 thema's op een wonderlijke wijze aan elkaar koppelt, ze worden als het ware zorgvuldig in elkaar geweven, als een spin die haar web bouwt. Wat vroeger hobby voor haar was, werd nu haar beroep. Dankzij de vele prijzen die Anne in de wacht sleepte wordt zij nu (eindelijk?) als volwaardig schrijfster beschouwd. Haar boeken vallen bij veel mensen in de smaak, vooral bij de jeugd. De middag vloog voorbij en al-gauw werd het tijd om af te sluiten. Het was een aangename en boeiende middag die nog lang in on-ze gedachten zal nazinderen.



Els Dewancker

3LMT



Foto Marc Cels

De Standaard - Kiosk

woensdag 12 maart 1997



Jeugdauteur

Anne Provoost

zat op de

schoolbanken

in het Sint-Franciscusinstituut



Driemaandelijks tijdschrift april - mei - juni 1996 "Sint- Franciscusinstituut poperinge24e jaargang nr. 3

http://www.sip.be/sfi/cA02a.htm
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen