U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : John Irving - De Wereld Volgens Garp.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20772/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 2164 woorden.

Zakelijke beschrijving

Titel: De wereld volgens Garp

Auteur: John Irving

Uitgever: Agathon

Jaar van uitgave: 1998

Aantal bladzijden: 569 (576, met nawoord)

Genre: sociaal-realisme

Informatie over de auteur: John Irving is geboren in 1942 in Exeter, New Hampshire, op 2 maart. Hij zat op de Philips Exeter Academy waar hij zich begon te interesseren voor worstelen en schrijven. Hierna ging hij naar de Universiteit van Pittsburg en het Instituut voor Europese Studies in Wenen, een stad die ook voorkomt in “De wereld volgens Garp”. Hij slaagde op de Universiteit van New Hampshire in 1965 en vervolgens verdiende hij een MFA van de Universiteit van Iowa, waar hij studeerde met Kurt Vonnegut. Later gaf John Irving les aan het Mount Holyoke College, The Writer’s Workshop in Iowa en de Bread Loaf’s Conference.

Hij heeft drie zonen en hij woont in Vermont en Toronto, samen met zijn vrouw, Janet Turnbull die ook nog zijn literair agent is. Hij heeft naast “De wereld volgens Garp”ook andere boeken geschreven, waaronder “De watermethodeman”, “Hotel New Hampshire”, “De beren los”, “De regels van het ciderhuis” en “Het huwelijk van 158 pond”.



Personen

T.S. Garp: De hoofdpersoon is hier overduidelijk Garp, omdat de gedachten van hem zijn.. Hij heet eigenlijk T.S.* Garp, want hij is vernoemd naar zijn vader van wie zijn moeder de voornaam niet kende. Hij was vanaf de middelbare school al verliefd op Helen en omdat zij alleen maar met een schrijver wilde trouwen is hij maar schrijver geworden. Hij is wel een goede schrijver, maar dat vindt niet iedereen. Hij is erg zorgelijk, hij wil zijn zoontjes en zijn vrouw altijd beschermen, en hij houdt erg van worstelen. Daar is hij op Steering al mee begonnen en doet dat later nog. Hij laat zich snel verleiden door andere vrouwen, want hij deed het ook al met de vrouw van zijn vrouw’s collega en met een oppas. Hij houdt erg van zijn moeder en daarom denken veel mensen dat hij erg van feministes houdt, wat niet zo is. Hij begrijpt ze wel wat beter dan andere mannen, want hij heeft er meer mee te maken vanwege zijn moeder. Garp is een grote man, en als kind was hij vrij dik.

*Technical Sergeant: onderofficiersrang bij de Amerikaanse luchtmacht, vergelijkbaar met sergeant 1e klas.



Jenny Fields: Garp’s moeder, Jenny Fields, is een wat rare vrouw. Dat merk je al aan de eerste zin over dat ze iemand aanvalt in een bioscoop. Ze wil geen man maar ze wil wel iemand om voor te zorgen. Zij bedenkt ook het wat rare plan om toch een zoon te krijgen. Ze houdt ervan om voor mensen te zorgen en zo wordt ze zuster. Ze was wel slim genoeg om dokter te worden, maar dat wilde ze niet tot verdriet van haar ouders. Jenny wil de een boek schrijven over haar leven en is verrast wanneer het een groot succes wordt. Later gaat ze wonen in het familiehuis in Dog’s Head Harbor en daar ontvangt ze vrouwen die steun nodig hebben. Of die gewoon niet in de buurt van mannen willen zijn. Bij Garp vergeleken is Jenny een vrij kleine vrouw.



Helen Holm: Helen Holm groeide op zonder moeder. Want die verliet haar al toen ze een paar maanden oud was. Helen houdt erg van lezen en daarom wilde ze met een schrijver trouwen. Ze houdt erg veel van Garp en voelt zich erg schuldig wanneer ze een relatie krijgt met Michael Milton. Ze wil niet speciaal kinderen maar meer omdat Garp zo graag kinderen wil, krijgen ze toch. Helen is een mager meisje en draagt een bril. Haar vader heet Ernie, die een vriend word van Jenny en Garp.



Roberta Muldoon: Roberta Muldoon is een goede kennis van Jenny en later ook van Garp. Roberta was vroeger een man en speelde als quarterback, als man zijnde was ze dan ook zeer groot, 2.10 m, en krachtig. Later als vrouw is ze nog steeds wel sterk en kan nog steeds zo’n aanval, die ze in die sport kennen moest, in lichaamsgewicht nam ze van 250 tot 180 pond af. Garp en Roberta worden goede vrienden en vaak spelen ze een potje squash. Roberta is iemand waarmee Garp goed kan praten als hij iemand nodig heeft. Roberta steunt Duncan, zoon van Garp, altijd zeer, en word dan ook een zeer goede vriendin van hem.



John Wolf: John Wolf is de uitgever van Jenny en later ook van Garp. Hij kent Garp goed en hij heeft het beste met hem voor. Hij wil dus ook graag voor Garp dat zijn boeken verkocht worden en geeft hem vaak tips. Éénkeer was hij te fanatiek met verkopen en daar krijgt hij later dan ook spijt van. Garp wil namelijk niet dat zijn boeken gekocht worden omdat hij toevallig de zoon is van de beroemde feministische Jenny Fields.



Ellen James: Ellen James is een meisje dat vaak in het boek voorkomt, en dan niet alleen zelf maar meer als voorbeeld. Zij is toen zij ongeveer elf was verkracht door een man en die heeft toen haar tong afgesneden. Dit zagen vele vrouwen als voorbeeld van de slechte maatschappij en deze sneden hun tong ook af. Zij noemden zichzelf Ellen Jamessters. De echte Ellen James haat hen, want ze wil niet gebruikt worden voor zulke onzin, zoals zij zelf zegt. Later komt Garp haar tegen en komt Ellen zelfs bij Garp en zijn familie inwonen. Zij wordt dus een soort grote zus van Duncan en later van Jenny, de dochter. Ze wil graag schrijfster worden, en dat schrijven doet ze ook vaak, want ze kan niet praten.



Samenvatting

Jenny Fields is een wat vreemde vrouw, ze wil niet trouwen en samenwonen met een man maar wel een kind. Ze wordt dan ook op een wat vreemde manier zwanger van Garp. Garp groeit op met zijn moeder op een school, de Steering school, waar zijn moeder werkt. Garp leert Helen Holm kennen en stuurt vanuit Wenen, waar hij ook een jaar woont, brieven naar haar. In Wenen schrijft hij dan ook zijn eerste boek, waarmee hij indruk wou maken op Helen. Weer in Amerika gaat hij met haar trouwen. Zijn moeder heeft dan haar boek al gepubliceerd en heeft veel steun gekregen van feministes. Garp krijgt een zoon en later nog een. Een daarvan overlijdt later tijdens een auto-ongeluk waarbij zijn oudste zoon een oog kwijtraakt. Jenny geeft steun aan vrouwen in een groot huis aan zee en vangt daar onder andere Robert(a) Muldoon en Ellen Jamessters op. Veel mensen zijn het daar niet mee eens, en Jenny wordt vermoord. Garp schrijft ondertussen nog een aantal boeken dat niet altijd even goed ontvangen worden en krijgt nog een dochter. Een feministe vermoordt later Garp.



Begin & eind

Het verhaal begint in 1942, en dan is Jenny Fields 22. Het verhaal begint midden in de gebeurtenissen en namelijk dat Jenny een man aanvalt. Het geeft je het gevoel dat dit boek nog wel meer rare dingen zal bevatten. Het verhaal eindigt met de dood van Garp en dat is in 1976. Daarna vertelt de schrijver hoe het met elk van de hoofdpersonen afloopt, maar dat heeft niet echt iets met het verhaal te maken. Het verhaal heeft dus duidelijk een gesloten einde. De vertelde tijd is dus zo’n 36 jaar. Het boek is niet helemaal chronologisch, met enkele flashbacks erin. Het verhaal loopt dus gewoon van begin tot eind, maar soms is er een bladzijde die even terugslaat op iets wat eerder gebeurd is.



Ruimte

De plaatsen waar het zich afspeelt zijn een jongensschool, de Steering school, Wenen, het huis van Jenny, aan zee bij Dog’s Head Harbor, het huis waar Garp eerst woont en het huis bij Steering, het huis waar Garp later woont. De jongensschool is een echte jongensschool met een eigen ziekenafdeling en sportcomplex. In dat sportcomplex worstelt Garp en daar geeft hij ook later training. Het huis van Jenny is heel groot en staat aan zee, dichtbij Steering. Zij ontvangt daar vrouwen die haar steun nodig hebben en ze verzorgt daar ook Garp en zijn familie na het ongeluk. Zij blijven daar dan ook even wonen. Bij de school staat ook een oud huis waar vroeger de familie Percy-Steering woonde. Toen zij eruit gingen wilde Garp daar graag wonen met zijn vrouw en kinderen. De sfeer past zeer goed bij het verhaal, waarschijnlijk heeft de schrijver daar goed en lang over na gedacht:“In de bioscoop moest ze driemaal gaan verzitten, maar telkens schoof de soldaat weer dichterbij – totdat ze pal tegen de beschimmelde muur zat. Waar haar uitzicht op het journaal bijna geheel versperd werd door een rare rij pilaren, en toen besloot ze dat ze nier nog eens zou opstaan om ergens anders plaats te nemen. De soldaat schoof nog één keer op en kwam naast haar zitten.”



Spanning

Het is geen boek met actie, dus veel spanning zit er niet in. Op zich is de spanning verder in het boek wel goed opgebouwd. Hier een goed voorbeeld, dit was net na het ongeluk: “Rustig maar, Duncan, stil maar,’ fluisterde hij onverstaanbaar. ‘Het komt allemaal weer goed.’Met zijn ene hand veegde hij het bloed van Duncans keel; zo te zien zat daar geen verwonding. Hij veegde het bloed van zijn slapen en zag dat die evenmin waren ingedrukt. Voor alle zekerheid gooide hij het portier open; de binnenverlichting ging aan en hij zag Duncans ene oog radeloos heen en weer rollen. Het oog smeekte om hulp, maar Garp zag dat het oog tenminste kon zien. Hij veegde nog meer bloed weg, maar hij kon Duncans andere oog niet vinden. ‘Alles komt goed,’fluisterde hij, maar Duncan gilde alleen maar harder.”. Ik vond dit een goed voorbeeld omdat je je helemaal kon inleven in dit ongeluk. Een ander goed voorbeeld vind ik: “Walt!’ riep Garp. Hij hield zijn adem in. Duncan gilde niet meer. Ze hoorden niets. En Garp wist dat Walt een kou te pakken had, die je vanuit een andere kamer horen kon - zelfs van twee kamers ver kon je dat natte raspen horen in het borst van het jongetje. ‘Walt!’ schreeuwden ze. Later fluisterden Garp en Helen tegen elkaar, dat ze op dat ogenblik moesten denken aan Walt met zijn oren onder water, verdiept in het spel van zijn vingers op de wand van de badkuip.”. Ik vond dit juist zo’n goed voorbeeld omdat ik er goed over moest denken wat John (de schrijver) hier nou mee bedoelde, hij bedoelde dat Walt tijdens dit ongeluk overleden is.



Motieven

Een motief is seks, want Garp heeft vrij vaak seks en dan niet alleen met Helen. Ook met Alice Fletcher, met een hoertje in Wenen en een oppas, zijn eerste keer was met een vriendinnetje. Een ander motief is de dood, in het boek gaan veel vrienden en familie van Garp dood. Waaronder Ernie, Walt, Jenny, meneer Tinch, Cushie en nog veel meer, en op het einde Garp zelf dus ook nog. Schrijven is ook een motief uit het boek. Bijna iedereen in het boek heeft zelf wel een boek geschreven of heeft er iets mee te doen. Jenny en Helen lazen ontzettend veel boeken, Garp was schrijver en Jenny heeft ook een boek uitgebracht en tenslotte John Wolf was uitgever.



Thema

Het thema is hier onder andere de feministische revolutie en ook het zorgen voor de veiligheid van je familie. Garp probeert er zoveel mogelijk voor te zorgen dat zijn vrouw en kinderen veilig zijn. Dat het niet altijd lukt blijkt wel uit het feit dat een ervan overlijdt.



Beoordeling

De stijl van John Irving is erg leuk, maar soms wel wat verwarrend. Hij vertelt namelijk iets en daarvoor legt hij dan weer iets uit en verteld hij wat er eerder gebeurd is. Dan gaan hij pas weer verder met het verhaal. Het is ook erg leuk om te ontdekken dat alles waar hij het over had een reden heeft. Zo vertelde hij over hoe Garp altijd met lichten uit de oprijlaan oprijdt en heeft hij het een aantal bladzijden later over versnellingspook waar het topje vanaf is. Dan denk je er niet bij na, maar een stuk verder in het boek zorgen beide dingen voor het tragische ongeluk. Dan weet je waar het vertellen van die dingen voor nodig was. Dat is erg grappig. Het thema, het feminisme, was wel passend. Je merkt dat John Irving het feminisme erg overdreven vond. In dit boek is dat zeker zo, vooral vanwege de afgesneden tongen. De gebeurtenissen zijn vaak erg onverwacht, zoals het ongeluk. Je leest dan eerst het stuk net voor het ongeluk, dus wanneer ze zonder lichten de oprijlaan oprijden. Dan zijn Duncan en Walt helemaal opgewonden en vinden ze het geweldig. Dan begint het volgende hoofdstuk en wordt er verteld hoe Jenny Duncan verzorgt en hoe hij met zijn oog recht in de versnellingspook is gevallen. Dat verwacht je helemaal niet. Aan het einde van het boek merk je wel dat er iets ergs gaat gebeuren, alleen weet je niet precies wat.

Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen