U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Jan De Zanger - Hadden We Er Maar Wat Van Gezegd!.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20760/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1425 woorden.

Leesverslag: Hadden we er maar wat van gezegd!



Gegevens:



Datum: 5-3-2002

Auteur: Jan de Zanger

Titel: Hadden we er maar wat van gezegd!

Uitgever: uitgeverij Leopold

Jaar: 1990

Genre: roman/ novelle. Het is een jeugdboek.



Inhoud:



Gebeurtenissen:

Op weg naar een reünie van zijn oude school herinnert Pieter Vink het zich opeens weer allemaal. Examentafeltje nr.1 was onbezet gebleven. Er was iets gebeurd met Sietse, het studje dat zelfs sommige leraren de baas was. Maar ook het eeuwige mikpunt van gepest en getreiter door de ‘stoere binken’. En niemand die er iets van durfde te zeggen. Tijdens de reünie komt Pieter er langzamerhand achter wat zich destijds allemaal heeft afgespeeld, en waarom dat tafeltje op de dag van het eindexamen onbezet bleef…..



Personen:

-Pieter Vink

Hij is 42 jaar en is advocaat. Hij heeft een mooi huisje samen met zijn vrouw en 2 kinderen in de Achterhoek. Hij werkt in Zuthpen. Het is een goede man die niet snel op zijn teentjes getrapt is. Hij was de natuurlijke leider van de klas. Hij weet bijna niks meer van zijn schooljaren. Als hij met Joyce praat komt hij steeds meer te weten over vroeger. Hij voelde zich schuldig aan de dood van Sietse.

-Sietse Boonstra

Hij was het pispaaltje van de klas. Hij was een ijverige jongen, wist altijd alle antwoorden en was 2 jaar jonger dan zijn klasgenoten. Hij werd echt altijd gepest en daardoor heeft hij zelfmoord gepleegd op de dag voor de eindexamens.

-Elly van Meurs

Ze is een zeer onvrouwelijke vrouw met een harde stem. Ze was een van de ergste pestkoppen van de klas. Ze heeft vieze dingen gedaan bij Sietse en ze pestte hem altijd. Ze was een klasgenoot van Pieter.

-Joyce

Ze was vroeger het vriendinnetje van Pieter. Nu helpt ze hem met herinneringen ophalen van vroeger. Ze is een aardige vrouw waarmee Pieter goed kan praten.

-Marleen

Zij was vroeger verliefd op Pieter. Zij heeft Sietse ook gepest omdat zij de beste van de klas was, totdat hij kwam.

-Rob Sluimer

Vroeger was hij een van de grootste pestkoppen. Vooral tijdens de gymles nam hij Sietse te pakken. Hij voelt zich daar nu schuldig over.

-Marja Vink

Zij is de vrouw van Pieter. Zij had de oplossing voor zijn nachtmerries.





Plaats:

Het verhaal speelt zich af in de school waar Pieter 25 jaar geleden opzat. Sommige terugblikken komen voor het Openluchtmuseum en bij Elly thuis tijdens een klassefeest.



Tijd:

Het verhaal zou in deze tijd gebeurd kunnen zijn.

Het is eigenlijk 1 dag, maar het heeft veel flashbacks naar 25 jaar terug. Het is een niet-chronologisch verhaal.

Er zijn veel terugblikken. In die terugblikken lees je waarom Sietse gepest is en wat er 25 jaar geleden gebeurd is.

Het verhaal gaat steeds 25 jaar terug en dan weer 25 jaar verder.



Begin:

Het verhaal begint ergens midden in een gebeurtenis



Probleem en afloop:

Op weg naar een reünie van zijn oude school herinnert advocaat Pieter Vinck het zich opeens wat er vroeger gebeurde.

’t Was in het laatste jaar van het secundair onderwijs dat een examentafeltje onbezet was gebleven. Vijfentwintig jaar terug.



Soms heeft hij nu nog angstdromen. Nu hij tweeënveertig jaar erg gelukkig is met vrouw Marja en twee kinderen.

Pieter herinnert zich de kleine Sietse. Héél klein was hij, maar slim, omdat hij twee klassen had overgeslagen. Pieter ziet Sietse angstig om zich heen kijken, omringd door stoere binken. Hij kan niet zien wie de grote sterke jongens zijn: zij hebben geen gezichten.

Sietse was altijd het mikpunt van de klas. Slachtoffer van pesterijen. Sommige leraren hadden een hekel aan de kleine slimme jongen, omdat hij overal een antwoord op had. Vooral de leraar Engels, Stigter zit Sietse altijd te pesten.

Tijdens de reünie herinnert Pieter zich gaandeweg veel meer. De rotgeintjes die ze met Sietse uithaalden. Zijn nieuwe fiets op het dak gooien, Zijn schriften verbergen of stelen. Pieter zag ook Elly, een jongensachtig meisje dat geen aandacht kreeg van de jongens.

Elly ging te ver. Speelde seksuele spelletjes met Sietse. Was verliefd op hem, maar dat mocht niemand weten. Daarom pestte zij hem het meest.

Het werd Sietse allemaal teveel. Hij zag maar één oplossing: zelfmoord plegen. Sietse gooide zich voor een trein.

Om die reden was zijn tafeltje onbezet gebleven voor de examens.

Pieter voelt zich schuldig aan de dood van Sietse. Pieter was net als de anderen een meeloper geweest. Elly was volgens hem, net als meneer Stigter, een hoofdschuldige.

Pieter maakte zijn standpunt duidelijk. Velen werden beschaamd en kregen het benauwd. Zij hadden de kleine Sietse gepest uit jaloezie. Omdat de twee jaar jongere Sietse hun te slim af was.

Pieter kwam ook tot het besluit dat iedereen mea culpa moest slaan. Niemand had Sietse immers echt goed gekend. De ex-studenten kregen berouw. Maar berouwna de daad komt te laat.

“Hadden we er maar wat van gezegd” opperde Pieter. Had er maar iemand gereageerd! Een goed gesprek gehad. Dan hadden ze de jongen niet de dood ingejaagd.

Er was onrecht geschied, en dat was onder meer ook de reden waarom Pieter advocaat was geworden. In de klas vond hij zich een soort leider. Dat hij ook niet ingreep betreurt hij nog steeds.



Het verhaal is dus zeker wel realistisch.











Thema:



De schrijver probeert duidelijk te maken dat als je te ver gaat met pesten er nare situaties kunnen ontstaan. Zoals in dit boek dat Sietse zelfmoord pleegde. Ik denk dat mensen die dit lezen gaan nadenken en misschien meer medelijden zullen krijgen met de mikpunten van de pesterij en er dus meer aan zullen gaan doen.



Beoordeling:



Ik vind het boek weinig spanning hebben en dat maakt het boek wat saai. Het onderwerp interesseert me wel, omdat het je aan het denken zet en het kan je ook wat leren. Je leert dat je niet moet pesten, omdat het soms raar kan lopen, zelfmoord is daar een voorbeeld van. Verder vond ik het een leuk boek doordat het lekker door te lezen was, want de zinsopbouw was goed en omdat er weinig moeilijke woorden in voor komen.



Verwerkingsopdracht:



Ik heb op internet gezocht naar meningen over dit boek, ik kon alleen maar recensie vinden van leerlingen. Hier heb ik een paar recensies uitgekozen en kritisch beoordeeld:



1.De hoofdpersoon is prima beschreven. Het personage is realistisch weergegeven. In het boek komen soms moeilijke woorden voor, maar de betekenis ervan valt uit het verhaal op te maken.

Het verhaal was redelijk volgbaar, maar omdat er veel flashbacks zijn (Pieter die zijn herinneringen ophaalt) kan het verwarrend zijn.

Het boek is aan te raden om te lezen, vooral voor degenen die zelf anderen pesten, zodat ze misschien eens inzien wat ze aan het doen zijn. Natuurlijk kan ieder ander het ook best eens lezen.

Het boek is misschien een beetje saai, maar het is toch wel intrigerend. Er komt nauwelijks humor in voor, maar je kunt er toch aardig wat van leren.



Dit vind ik een goede recensie. Hij vertelt hoe hij zich voelde tijdens het lezen, hoe het verhaal is opgebouwd en wat voor soort verhaal het is. Ook raadt hij dit boek aan aan kinderen die zelf pesten. Ik denk ook dat die pestkoppen dan eerder zullen stoppen met al het gepest.



2. Ik vond een heel leuk boek. Ik vond het wel een heel dramatisch boek want het onderwerp is best wel zwaar. Meestal lees ik wel wat vrolijkere boeken maar ik vindt dit soort boeken ook wel leuk. Het heeft best wel indruk op me gemaakt omdat het ook echt gebeurd zou kunnen zijn. Het heeft me ook aan het denken gezet want als je volgende keer ziet dat iemand gepest wordt denk je toch weer aan dat boek, en zal je er misschien wel wat van zeggen.



Deze recensie vind matig. De zinsopbouw is slecht want de zinnen beginnen bijna elke keer met: ‘Ik vond’ of ‘het heeft’. Ook vertelt deze persoon te weinig over het boek. Ze had meer moeten vertellen hoe ze zich voelde tijdens het lezen en de opbouw van het verhaal.



3. Ik vond het een beetje saai boek,het was een beetje langdradig. Wat ik ook slecht aangegeven vond waren die flash-backs die steeds weer terug kwamen.Het thema vind ik wel goed zo zie je maar weer dat pesten tot MOORD kan leiden.



Ik vind dit een slechte recensie doordat het zo kort is en er staat te weinig informatie in. Er wordt niet verteld wat er wel en niet goed was. Ook wordt er te weinig over de stijl, originaliteit en opbouw verteld.

Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen