U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Francine Rivers - Een Kind Van Verzoening.
Deze versie komt van http://www.verslagen.com/index.php?page=boek_toon&boek_id=47 en is laatst upgedate op 01/01/2004.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1425 woorden.

Algemene gegevens



Titel: een kind van verzoening

Auteur: Francine Rivers

Uitgever: verhoeve uit kampen

Aantal pagina's: 343 (inclusief epiloog, dankwoord en naschrift)

Genre: roman





Het boek heeft geen ondertitel en geen motto





Het vertelstandpunt is een commentaar verhaal.





De inhoud van het boek



De hoofdpersoon is: Dynah Carey

Haar aard is: wanhopig, eerlijk en open, ze is voor het leven

Haar uiterlijk is: lang blond haar, blauwe ogen

Deze hoofdpersoon is een karakter



De bijfiguren zijn:

Jim: arts in de abortus kliniek

Joe: vriend van Ethan en Dynah

Ethan : verloofde van Dynah

Hannah: moeder van Dynah

Evie : oma van Dynah

Doug : vader van Dynah

Janet: vriendin en studie genoot van Dynah

Deze personen zijn allemaal karakters.



Ruimte

De plaats waar het verhaal zich afspelt, is in de stad Middleton en in Californie in het land Amirika

Over de omgeving wordt niet echt verteld in het verhaal. Die is ook niet belangrijk in het verhaal, want je begrijpt het verhaal toch wel Dynah is dan hier en dan daar.



Tijd

De tijd waarin het verhaal zich afspeelt is deze tijd over het jaartal wordt niest gezegd. Het verhaal duurt ongeveer een jaar, en het wordt verteld in chronologische volgorde.



Samenvatting

Als Dynah Carey na de waarschuwing van haar collega menneer Packard: "niet alleen naar huis te gaan, en goed opletten''. Toch alleen door het park op weg gaat naar haar huis, wordt ze verkracht. Een vrouw die er vlak bij woonde belde de politie die melde zich als snel. Ze vonden dynah helemaal overstuur in een bosje, de dader was spoorloos. Snel werd ze naar het ziekenhuis gebracht, daar werd ze onderzocht, dynah vond het vreselijk. Er was maar een ding wat ze wilde en dat was douchen, ze voelde zich vies!!!! Schoon werd ze niet ze was beschadigd. De arts in het zieken huis wilde haar nog een paar daagjes houden, hij wilde dat ze een oestrogeen behandeling geven. Maar dynah was daar niet toe in staat en weigerde het, ze wilde naar huis! Ethan, Joe en Janet hadden haar op gewacht. Ze wilde alles weten maar Dynah was niet in staat op wat te vertellen. Onderzoeken werden gedaan maar de dader bleef spoorloos. Ze stopte met werken in het bejaardenhuis ze bleef weg zonder afscheid te nemen, ze wilde haar verkrachting geheim houden niemand hoefde het te weten.

Na een kleine moeilijke periode kwam er een nog moeilijkere tijd.. dynah was zwanger!! ze wilde een ding en dat was sterven wat moest ze anders doen. De dokter praatte over een abortus maar wilde ze dat wel, haar geloof zei nee, Joe ze doe geen overhaaste dingen denk na, Janet en Ethan zeiden het mag, jij bent de schuldige toch niet Dynah denk na!! Hannah haar moeder merkte dat er iets was. Ze verlangde naar haar dochter waarom nam ze de telefoon nooit op, als zij Hannah belde??

Veel heeft ze met Joe gepraat, de contacten met Ethan verliepen bot hij begreep haar gewoon niet, waarom wilde ze dat kind nou houden? Straks dacht iedereen dat hij de dader was. Nee dat mocht niet gebeuren!!!! Na een paar dagen maakte ze een einde aan hun verkering.



Na vele gespreken te hebben gevoerd is Dynah uit het college gegaan en is ze vertrokken naar haar ouderlijk huis. Eerst besloot ze niets te vertellen, maar toch kwam alles eruit, ze heb erg gehuild samen met haar moeder. Na uren te hebben geslapen kwam dynah weer beneden. Het was maar goed dat ze de ruzie tussen vader en moeder niet had gehoord, vader stond erop of ze het wilde of niet zijn dochter moest een abortus plegen!! Hannah was het daar helemaal niet mee eens ze wist uit ervaring de pijn en het verdriet dat je er van kon hebben. Toch nam ze de volgende morgen Dynah mee naar de abortus kliniek. Dynah stond in hevige tweestrijd, wat moest ze nu doen? Na veel praten rende ze weg ze wilde niet meer praten. Maar moeder had een afspraakje gemaakt met Jim een arts uit de kliniek, ze wilde verder met hem spreken. Het gesprek verliep goed wat een twijfels kwamen er op alles was zo onduidelijk. Onduidelijk, ja totdat dynah het nieuwe leven in haar buik voelde bewegen, nee God zou het niet goed vinden. Ze stond op en liep naar de wc, weg moest ze en snel! Thuis aangekomen ontmoete ze haar oma Evie, maar dynah was moe en na een kom soep ging ze naar bed. Steeds weer was er ruzie in huis, ruzie om haar. Het was zelf zo erg dat het huwelijk van pa (Doug) en ma (Hannah) er om gingen spannen. Dynah kon er niet meer tegen, ze verliet het huis. Een kort briefje liet ze achter; lieve papa en mama, ik hou heel veel van jullie, en ik kan het niet verdragen dat jullie zo over mij ruziën. Het is het best als ik wegga. Ik moet mijn eigen beslissingen nemen. Als ik dat doe, zal de verantwoordelijkheid alleen op mijn schouders rusten, niet op die van iemand anders. Ik beloof dat ik voorzichtig zal zijn, waar ik ook heenga. Maken jullie je alsjeblieft geen zorgen. Ik ben een grote meid. Ik kan de gedachte niet verdragen dat mijn probleem jullie uit elkaar zou drijven. Ik ga nog liever dood dan dat dat gebeurt. Ik bel jullie zodra ik ergens een plekje gevonden heb. DYNAH.

Ze was naar het noorden van Fort Bragg vertrokken daar logeerde ze nu in een hotel.

Thuis kwam Joe op bezoek, hij las ook het briefje en bekeek een paar fotoalbums toen besloot hij om Dynah te gaan zoeken.

egde alles met God, en riep een zuster. Een paar tellen later lag er in haar armen het kind van verzoening; Deborah Hanna Carey. Snel kwamen Hannah en Joe en vader kijken, de vrede was weer terug gekeerd in het huisgezin. En Joe vroeg aan Dynah; wil je met mij verder gaan het leven door.





Thema

Het thema van dit verhaal is: Abortus



De mening van de lezer

Het hoogtepunt van het verhaal is:

Heer, fluisterde ze, ze is geboren. Ze is mooi. Al het mijn e is het Uwe wat moet ik doen? En God zei het haar. Dynah aarzelde niet. Bevend stond ze op, liep naar haar bed en drukte de knop in waarmee ze de hulp van een zuster kon inroepen. Een ogenblik later ging de deur open en haastte een zuster zich de kamer in. Ik wil graag dat u me mijn baby brengt. De zuster aarzelde. `Gezien de omstandigheden zou het beter zijn als je de baby niet vast hield.' `De omstandigheden zijn veranderd. Ik houd haar.' Blz. 330



Ik vind het verhaal: heel mooi



Gelet op de spanning vind ik het: wel aardig



Wat de realiteit betreft vind ik het verhaal: levensecht, het onderwerp is abortus ook in onze samenleving wordt dit toegestaan, en ontstaan er problemen door.



Het is wel een christelijk verhaal, want dynah wilde geen abortus mede door haar geloof in God, ze vroeg Hem steeds om hulp.



Het taal gebruik vind ik: gemakkelijk te begrijpen



Ik vind het verhaal ook: boeiend, je bleef erin lezen; maar ook leerzaam, de omgang met het probleem en steeds alles voor God neerleggen



De titel vind ik goed gekozen want, als het kindje ( Deborah) geboren is krijg ze vrede met zich zelf en vraag Joe haar te huwelijk.



Het boek is: precies goed, qua dikte



Als ik de auteur een cijfer mocht geven gaf ik haar een: 9





De auteur



Het doel van de schrijfster met dit boek is: om een antwoordt te vinden op haar eigen vragen, die ze heb gehouden na een abortus die ze zelf is ondergaan. Ze wil die antwoorden dan ook aan andere christenen doorgeven. Ook wil ze laten zien hoe een abortus je leven kan beïnvloeden, niet alleen het ongeboren kind maar ook de moeder en de mensen in de naaste omgeving hebben ermee temaken. In een abortus kliniek horen mensen vaak maar de halve waarheid.



Gegevens over het leven van de auteur:

Francine Rivers is een vrouw van 54 jaar, ze is een Amerikaanse schrijfster. Haar boeken worden dus vertaald. In een interview verteld ze dat ze als kind al wist dat ze boeken wilde gaan schrijven, pas toen ze getrouwd was met haar man Rich en moeder was van 3 kinderen, ben ik begonnen met schrijven. M'n 1e boek was in 1979 klaar maar was niet zo succesvol. Later volgde er diverse boek waarmee ze ook prijzen won. In 1986 is ze met haar gezin verhuisd naar Noord-Californie.



Andere boeken van deze schrijfster zijn:

Een rode draad 400 pagina's

Bevrijdende liefde 541 pagina's

De laatste zondeneter 343 pagina's

De onafwendbare dageraad 543 pagina's

Stem in de wind 494 pagina's

Echo in de duisternis

De schoenendoos

Leota's tuin 464 pagina's

Kind van verzoening 343 pagina's
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen