U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Renate Dorrenstein - Want Dit Is Mijn Lichaam.
Deze versie komt van http://huiswerk.leerlingen.com/boekverslag/20706/ en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1698 woorden.

1 A Renate Dorrenstein

B Want dit is mijn lichaam

Uitgeverij Contact

1997

94 pagina’s

(1997, Nederland)

C Roman



2 A Ik gekozen op aanraden van een vriend, die vond dit een leuk boek en beveelde het me

aan.

B Het begin van het boek is erg goed vind ik want je komt erg makkelijk in het verhaal en

het is goed te begrijpen.



3 A Samenvatting:

Job en Maria Olson wonen in Oude brug, een gehucht in Noord-Holland. Job is

een wereldberoemde schilder. Zijn schilderijen hangen in bekende musea over

de hele wereld. Maria, zijn dochter, is zijn enige model en zijn

kunstwerken heten de Maria's.

Nu zijn ze bezig met Maria's wereld. Maria is vijfenveertig jaar oud en is

mank aan haar ene been. Job heeft haar haar hele leven bij zich gehouden.

Niet alleen vanwege dat poseren, maar ook omdat zij een van zijn enige

herinneringen van zijn vrouw is, die overleed toen Maria tien jaar oud was.



Job gaat trouwen met Felicity, een veertig jaar jongere vrouw. Zij had

Maria's dochter, Job's kleinkind, kunnen zijn. Job is een heel erg norse

man. Hij wil dat iedereen doet wat hij zegt en dult geen tegenspraak. Het

lijkt of hij geen gevoelens heeft.

Maria heeft een zoon, Casper Olson. Cas is getrouwd met Xandra. Xandra is

zwanger en ze weten dat het een jongen wordt. Ze gaan hem J.O. (Jason

Olson) noemen. Voor Xandra's verjaardag krijgt ze van Cas een nieuwe neus.

Na Jason's geboorte willen ze een meisje en dan nieuwe borsten voor Xandra.



Maria's world schiet niet erg op. Job kan zich niet concentreren en Maria

wordt er een beetje moe van dat ze altijd maar moet poseren en bednkt dat

ze iets beters wil met haar leven ondanks haar handicap.

Felicity is erg onzeker over haar relatie met Job. Ze vindt het vervelend

dat Maria nog steeds in huis woont en dat Job zoveel met haar bezig is

vanwege zijn schilderijen. Ook vindt Felicity het vervelend dat Claudia,

Job's ex-vrouw, in de achtertuin is begraven.

Op een dag ontdekt de loodgieter, die het fonteintje moet maken, dat er een

stoffelijk overschot in de achtertuin begraven ligt. Hij meldt het en

Claudia moet alsnog gecremeerd worden. Job gooit het as uit de urn in de

achtertuin.

Felicity is vaak bezig het Job naar zijn zin te maken. Ze is bijna altijd

in de keuken bezig om thee of iets anders voor hem te maken. Maria probeert

zoveel mogelijk mee te helpen, maar wordt vaak weer door Job naar zijn

atelier gesleept.

Ondertussen gaan Cas en Felicity weleens joggen. Xandra is erg jaloers. Al

helemaal omdat Cas haar niet steunt tijdens haar zwangerschap. Ook luistert

hij niet naar haar als ze zegt dat hij minder moet eten, want Cas is erg

dik en wel naar Felicity als zij voorstelt om te gaan joggen.

Maria besluit dat ze rijlessen wil nemen om toch zelf iets te kunnen en

niet contact afhankelijk hoeft te zijn van haar vader. Bij een van de

lessen ziet ze Cas lopen aan de andere kant van de straat en gaat veel

nadenken over het verleden. Ze raakt zo afgeleid van de weg dat ze een

ongeluk krijgt.

Maria heeft een paar ribben gebroken. Als ze thuis herstelt, ligt ze in een

kamer die tegenover het atelier staat. Als ze het gordijn opendoet kan ze

dus het atelier inkijken. Felicity poseert nu voor Job. Naakt.

Op een dag wordt Job erg boos op Felicity tijdens het poseren. Zij begon

namelijk weer te praten over het loslaten van Maria en dat ze, zodra ze

hersteld is, misschien toch beter het huis uit kan. Job wordt boos, want

hij wil deze discussie niet weer voeren, en begint met spullen te gooien.

Maria ziet alles vanuit haar kamer en belt naar het atelier om te zeggen

dat ze dorst heeft, maar in werkelijkheid belt ze om te zorgen dat haar

vader Felicity niks aan zal doen, want zij kent zijn agressie.

In de tijd dat Job water haalt en naar haar kamer loopt, ziet Maria dat Cas

naar het atelier is gegaan en Felicity troost, die nog naakt in een hoekje

is gedoken. Ineens beginnen de twee te zoenen en Cas doet de knoopjes van

zijn bloes open.

Dan komt Job binnen. Maria doet snel de gordijnen dicht. Opeens begint het

keihard te regenen. Dan wordt het minder. Maria maakt een paar opmerkingen

over het poseren van Felicity en Job wordt woest op haar omdat de

opmerkingen in zijn ogen kritiek is. Maria wordt ook boos en vraagt dus of

hij even de gordijnen open wil doen om te kijken of het nog regent. Hij

kijkt naar buiten en doet de gordijnen dan snel weer dicht. Hij gaat op het

bed zitten en is erg verdrietig.



B 1 Typerend voor de schrijver

2 Het boek speelt zich af in de huidige tijd omdat men al over computers en internet

beschikt. Het boek is verdeeld in drie perioden: april, augustus en december. Het hele

verhaal speelt zich dus af over een tijd van ongeveer 10 maanden. Het internet bestaat

ook dus het is verhaal is zeker niet van 20 jaar geleden maar eerder.

Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het huis van Job Olson en Maria,

die aan een ringvaart staat die een Noord-Hollandse polder omsluit. Af en

toe komen er ook andere plaatsen voor in het verhaal, bijvoorbeeld in het

huis van Cas en Xandra Olson, de rijlessen van Maria (op verschillende

plaatsen in het dorp waar ze wonen, Oude Brug) of het crematorium.

3 Maria

Job Olsen

Felicity

Cas Olsen

Xandra Olson

Claudia Olsen

4 Het speelt zich voornamelijk af thuis bij Job Olsen. Later in het verhaal gaat Maria

rijlessen nemen. Ook speelt het soms in het huis van Cas en Xandra Olsen.

5 Het is een auctoriaal verhaal.



C 1 Het boek gaat over de overtuiging dat de mens zijn eigen maker is. Job denk dat hij

meester is over alles en iedereen. Felicity, zijn vrouw, en Maria, zijn dochter, zijn dat

op een gegeven moment beu en laten dat ieder op hun eigen manier merken. Ze zijn

tenslotte niet geboren om job te dienen of zoiets. Iedereen is anders en heeft zijn eigen

waarde. Elk mens is anders en leeft op zijn eigen manier, hoe ze het zelf willen.

2 Op het moment dat Maria rijlessen gaat nemen om zelfstandiger te worden en aan het

einde van het boek als Felicity verdrietig is.

3 Het boek gaat over het veranderen van het lichaam en de geest, het plannen van dingen,

zoals de neus veranderen, het beslissen of je een jongetje of een meisje wilt, enz. De

hoofdpersoon van het boek heeft een kwaal die niet te genezen is. Alles kan, behalve de

kwaal genezen.

Het boek gaat in op het veranderingsproces van de hoofdpersoon die baas wordt over

haar eigen lichaam en onder meer durft te zeggen: “Nee, ik poseer niet meer voor jou,

want dit is mijn lichaam.”



D 1 1997

2 Renate Maria Dorrestein is geboren op 25 januari 1954 te Amsterdam. Haar vader was

advocaat en haar moeder een voormalig onderwijzeres. Ze had 2 zusjes en 1 broertje.

Renate Dorrestein schreef al op de lagere school. Ze haalde haar gymnasiumdiploma,

en ging niet verder studeren. Ze ging werken bij uitgeverij Spaarnestad. Op 18-jarige

leeftijd was ze al verslaggever voor “Panorama”. Hier werkte ze vier jaar in vaste

dienst en nog enkele jaren als freelance. Voor de jonge Renate, die zich sterk

aangesproken voelde door het toen opkomende feminisme, vormde de redactie van het

blad geen ideale werkomgeving. Ze was beter op haar plaats bij het feministische blad

“Opzij”, waarvan ze later redactrice werd. In 1981 pleegt haar zusje (toen 20 jaar)

zelfmoord.

In 1983 schreef ze haar eerste roman Buitenstaanders. Jarenlang heeft ze tevergeefs

geprobeerd haar boeken gepubliceerd te krijgen, maar met Buitenstaanders vestigde ze

zich op slag als meest fantasierijke Nederlandse auteur van dat moment. Ze kreeg veel

goede reacties op haar wonderlijke, verrassende roman, waarin een normaal gezin op

vakantie geconfronteerd wordt met enkele krankzinnigen die, bij wijze van experiment,

zelfstandig woonden. De scheidingslijn tussen gek en normaal valt weg en de

normaliteit valt lelijk tegen.

Ze lijdt sinds acht jaar aan de ziekte ME (chronisch vermoeidheidssyndroom). Het

veroordeelde haar leven tot “het leven van een dweil” zoals ze zelf gezegd heeft. Zelf

zegt ze dat als je het over de jaren heen bekijkt ze wel vooruit is gegaan. Ze kan nu vijf

uur per dag actief zijn en is over de meeste allergie├źn heen. Ze weet niet wat het

vooruitzicht is, maar hoopt dat haar ziekte over zal gaan.

3 Het is uit de huidige tijd omdat men over computers en internet beschikt.

4 Het is typerend voor de schrijver omdat zij vaak een beetje absurde dingen schrijft ze

heeft een rijke fantasie en in elk van haar boeken zit wel een beetje boosaardigheid

zodat een boek spannend is.

5 Het is typerend voor de tyijd omdat je tegenwoordig over vanalles kunt schrijven en er

nu geen echte schrijfstijl overheerst.



4 1 Ik lees graag spannende verhalen omdat ik dan ook een boek echt blijf lezen, dat had dit

boek minder.

2 Het stuk waarin het lijk van Claudia word opgegraven, iedereen is er heel kalm onder

over wat er gebeurt behalve Felicity die vind het harstikke eng.

3 Als een verhaal saai is vind ik het niet leuk om te lezen, dit boek was niet saai maar ik

heb wel eens leukere boeken gelezen.

4 Nee

5 Deze situatie kan in het echt voorkomen maar het zijn wel extreme dingen wat

hier spelen bijvoorbeeld het leeftijdsverschil van 40 jaar of het begraven van je

overleden vrouw in de tuin.

6 Het taalgebruik is niet ingewikkeld er wordt af en toe een woord gebruikt dat men

nu niet zo snel meer zou zeggen maar dat is ook alles.

7 Ik vond het een aardig boek om te lezen en zou het wel aan andere aanbevelen.

8 Ja omdat het goed te lezen is als je kijkt naar taalgebruik, zinsbouw enzo. Het verhaal

zelf is ook leuk om te lezen hoewel soms erg extreem.

Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen