Boekverslag : Tessa De Loo - Isabelle
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1958 woorden.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1958 woorden.
І. Beschrijving
A. Voorwerk en samenvatting
1. Complete titelbeschrijving
Tessa de Loo, Isabelle, uitgeverij De Arbeiderspers, Amsterdam 1989, elfde druk.
Roman.
2. Korte motivatie van je boekkeuze
In eerste instantie heb ik dit boek gekozen, omdat ik op school een fragment heb gelezen.
Dit fragment sprak mij erg aan, omdat het onderwerp mij interesseerde.
In de les had de docent Nederlands ook kort uitgelegd waar het boek over ging.
Dit wekte vervolgens mijn nieuwsgierigheid om het te lezen.
3. Een korte samenvatting van de inhoud
Wanneer Isabelle, een knappe actrice uit Frankrijk, in haar eentje aan het zwemmen is in haar geboorteplaats wordt zij plotseling overvallen door twee gevaarlijke honden van Jeanne Bitor.
Op deze manier wil Jeanne haar afdwingen een paar maanden voor haar model te gaan staan.
Ze sluit haar op in de kelder van haar eigen huis, zodat zij haar langzaam zal zien aftakelen.
Jeanne is namelijk geobsedeerd door het schilderen van dieren in het verrottingsproces, maar het enige wat aan haar collectie ontbreekt is het schilderen van een mens.
Jeanne hoopt dat Isabelle daardoor zal merken hoe het is om, evenals zij zelf, lelijk te zijn.
Toch knapt er gedurende het schilderproces iets bij Jeanne, omdat Isabelle zich helemaal bloot geeft. Jeanne voelt zich daardoor verplicht om haar problemen aan Isabelle uit te leggen.
Zo ontstaat er langzamerhand vriendschap tussen Jeanne en Isabelle.
Wanneer Jeanne er via Bernard achterkomt dat Isabelle leugens aan haar heeft verteld, wordt zij woedend.
Bernard is een dorpsonderwijzer die het zoeken naar Isabelle niet opgegeven heeft, omdat zij hem vroeger heeft beschermd tegen alle pesterijen.
De vriendschap die zich langzaam heeft opgebouwd tussen Jeanne en Isabelle is onmiddellijk verbroken.
Isabelle houdt het niet langer bij Jeanne uit en besluit om van haar acteertalent gebruik te maken, zodat zij kan vluchten. Op een nacht doet Isabelle daarom net alsof zij zich ophangt.
Wanneer Jeanne haar de volgende ochtend komt ophalen uit de kelder, wordt ze gek van blijdschap als ze ziet dat Isabelle ‘’dood’’ is.
Jeanne besluit om de bergen in te trekken en kijkt niet meer naar Isabelle om.
Even later vindt Bernard Isabelle in de kelder en bevrijd haar.
4. Een eerste persoonlijke reactie
- Herkenbaar, omdat er steeds vaker gijzelingen plaats vinden in deze tijd die vaak onopgelost blijven. Het verhaal wekt daardoor mijn belangstelling.
- Spannend, want er worden veel spanningsbogen gebruikt in het verhaal.
Daardoor wil je telkens verder lezen.
Het is bijvoorbeeld erg spannend om te weten of Jeanne achter de leugens van Isabelle komt.
- Ontroerend, want Jeanne is geobsedeerd door haar eigen lelijkheid.
Uit wraak ontvoert zij daarom Isabelle, een knappe actrice.
De vriendschap die er opbloeit tussen deze twee verschillende mensen is prachtig, omdat Jeanne steeds meer van zichzelf bloot geeft terwijl Isabelle leugens aan haar vertelt over haar problemen.
- Lastig, want soms lopen gedachten en werkelijkheid door elkaar heen.
Bijvoorbeeld als Bernard Isabelle bevrijdt, maar achteraf blijkt dat hij dit gefantaseerd heeft.
- Zet me aan het denken, omdat ontvoeringen bijna allerdaags zijn.
Iedereen leeft mee met degene die ontvoerd is, maar vaak kijken mensen niet wat de reden is van de ontvoerder.
Het is daarom van belang om een ontvoering door verschillende ogen te bekijken.
B. Analyse en interpretatie
1. Motto en opdracht
In dit boek zijn geen motto en opdracht aanwezig.
2. Thema
Het thema in dit boek is de onrechtvaardigheid van het lot.
Isabelle is een knappe actrice die door iedereen wordt aanbeden.
Jeanne is, in tegenstelling tot Isabelle, erg lelijk en heeft alleen twee honden die van haar houden.
3. Motieven
Er zijn verschillende motieven in dit verhaal.
- Ten eerste de jaloezie van Jeanne Bitor.
Zij verwijst uiterlijke schoonheid naar gelukkig zijn.
- Ten tweede de wraak van Jeanne op Isabelle.
Jeanne wil namelijk wraak nemen op de hele mensheid, omdat zij lelijke mensen onrechtvaardig behandelen.
- Ten derde de zoektocht en obsessie van Bernard Buffon die wanhopig op zoek is naar de beeldschone actrice Isabelle Amable.
Aan het eind van het verhaal heeft hij zijn obsessie voor Isabelle echter opgegeven en is hij op zoek naar de lelijke Jeanne Bitor.
4. Titel- en ondertitelverklaring
Isabelle is de hoofdpersoon van het verhaal.
Isabelle is een beroemde filmster en iedereen aanbidt haar.
Ze is mooi en vriendelijk. Haar naam verwijst hier ook direct naar.
Belle betekent mooi en Aimable betekent vriendelijk.
Er is geen ondertitel aanwezig.
5. Perspectief/ vertelsituatie
Er is hier sprake van een alwetende verteller, ook wel auctoriale of auctoriële verteller genoemd.
Het verhaal wordt namelijk verteld door de ogen van Jeanne Bitor en Bernard Buffon.
Via de gedachten van hen kom je er achter wat er met Isabelle Amable gebeurt.
6. Genre/ verhaalsoort
Het boek is een roman, want het heeft een behoorlijke omvang.
Aan de gedachten van het hoofdpersonage, in dit geval Isabelle Amable, wordt veel aandacht besteedt.
Ook wordt er veel aandacht besteed aan de gedachten van de bijfiguren, in dit geval Jeanne Bitor en Bernard Buffon.
7. Taalgebruik/ literaire stijl
De schrijfster heeft voor een eenvoudige en heldere formulering gezorgd.
Het taalgebruik is daardoor af en toe zeer cliché, zodat het overeenkomsten toont met een goedkope roman.
Ook worden er ouderwetse uitdrukkingen gebruikt, bijvoorbeeld een huid die glom alsof hij pas in de boenwas was gezet.
Doordat het verhaal op een vlotte manier wordt verteld, is er veel spanning in het boek.
8. Personages
Het verhaal draait voornamelijk om de drie hoofdpersonen.
Isabelle is één van de hoofdpersonen.
Zij is een beroemde filmster en wordt door veel mensen aanbeden.
Haar naam verwijst naar haar uiterlijk en karakter; mooi en vriendelijk.
Isabelle wordt gegijzeld door Jeanne Bitor.
Jeanne is echter het tegenovergestelde van Isabelle
Zij voldoet totaal niet aan het ideaalbeeld van de vrouw.
Ook haar naam verwijst naar haar uiterlijk.
Bitor is namelijk afgeleid van Butor, dat reiger betekent.
Jeanne is zo ontevreden over haar noodlot, dat zij alles wat mooi is verafschuwd.
Bernard Buffon is de derde hoofdpersoon in dit boek. Hij is, evenals Jeanne, lelijk.
Door een niet goed functionerende schildklier is hij erg dik.
Bernard is de enige die blijft doorzoeken naar Isabelle, ondanks dat de politie het allang heeft opgegeven.
9. Structuur en samenhang
Het verhaal heeft een niet-logische-niet-chronologische volgorde.
Naarmate de gebeurtenissen zich vorderen, krijg je namelijk steeds meer informatie van de personages over het verleden dat zij hebben meegemaakt.
Vaak zit er veel spanning in het verhaal door de niet-logische-niet-chronoligische volgorde, omdat je telkens nieuwsgierig wordt gemaakt naar de afloop van een gebeurtenis.
Het motorische moment in het verhaal is het moment dat Jeanne besluit om Isabelle te schilderen in haar verrottingsproces.
Jeanne vindt het namelijk niet rechtvaardig dat zij lelijk is en Isabelle knap.
Toch komt er toenadering tussen beide vrouwen, omdat Isabelle zich helemaal bloot geeft.
Het dieptepunt in dit verhaal is het moment dat Jeanne erachter komt dat Isabelle leugens heeft verteld.
Jeanne besluit om haar geen eten meer te geven, zodat alle hoop bij Isabelle vervaagt.
Isabelle maakt daarom van haar acteertalent gebruik om te ontsnappen.
Dit is de afronding van het verhaal.
In het verhaal is sprake van een hechte structuur, omdat alle gebeurtenissen betrekking hebben tot het hoofdpersonage Jeanne Bitor.
Door deze gebeurtenissen leer je de obsessie van Jeanne beter te begrijpen.
10. Ruimte
Het verhaal speelt zich af in Auvergne, een bergachtige streek in Monts du Chantal. (Frankrijk)
11. Tijd
Het verhaal speelt zich vermoedelijk af in de jaren tachtig. (“Niet lang geleden…”)
De vertelde tijd is een aantal maanden.
De ontvoering van Isabelle Amable duurde namelijk een aantal maanden.
Het boek telt 123 bladzijden. De verteltijd is dus korter dan de vertelde tijd.
Het verhaal is chronologisch verteld, met enkele flashbacks, bijvoorbeeld wanneer Jeanne terugdenkt aan vroeger.
Het verhaal is niet continu verteld.
In het begin vinden er namelijk veel sprongen in de tijd plaats, maar aan het einde van het verhaal kun je de gebeurtenissen bijna van uur tot uur volgen.
Het verhaal wordt achteraf verteld, omdat alle gebeurtenissen immers al plaatsgevonden hebben. Er gebeuren veel onverwachte dingen en je kunt je goed inleven in de personages.
C. Achtergronden van de auteur
Tessa de Loo, pseudoniem van Tineke Duyvené de Wit, is geboren op 15 oktober te Bussum.
Tijdens haar middelbareschool periode schrijft zij regelmatig een opstel.
Nadat de Loo haar eindexamen heeft behaald, gaat zij Nederlands studeren in Utrecht.
Op twintigjarige leeftijd trouwt Tessa. De Loo schrijft echter zeer weinig.
Omdat het stadsleven haar benauwt, verhuist zij naar de Achterhoek.
Daar pakt zij haar studie opnieuw op, maar besluit om toch schrijfster te worden.
Na haar scheiding in 1980, verhuist Tessa naar Pieterburen.
In 1994 vestigt De Loo zich in Portugal, waar zij een nieuw werk schrijft.
Haar pseudoniem is ontleend aan de Texelse achternaam van haar grootmoeder.
In 1983 debuteert De Loo net de verhalenbundel ‘’De meisjes van de suikerfabriek’’.
Daarvan worden 46.000 exemplaren verkocht en het boek ontvangt de Anton Wachtersprijs en het Gouden Ezelsoor.
Haar eerste roman ‘’Meander’’ verschijnt in 1986.
‘’De Tweeling’’, de roman die in 1993 verschijnt, wordt een enorm verkoopsucces.
De Loo ontvangt hiervoor de Publieksprijs voor het Nederlandse boek en de internationale Otto von der Gablentz-prijs.
Tessa de Loo schrijft boeken over allerlei uiteenlopende thema’s.
Haar boeken hebben dus geen vaste thematiek.
Isabelle heeft als thema de onrechtvaardigheid van het lot.
D. Persoonlijke mening
- Het onderwerp van het boek is psychologie.
Op het eerste gezicht kreeg ik het idee dat het verhaal alleen om uiterlijke schoonheid draaide.
Maar naarmate het boek vorderde, merkte ik dat er meer achter zat.
Het onderwerp spreekt mij erg aan, want in deze tijd gaat het vaak alleen om het uiterlijk.
Wanneer je lelijk bent, tel je tegenwoordig niet meer mee.
Dat is ook wat er in het boek wordt beschreven.
Jeanne denkt dat je alleen maar gelukkig kunt zijn als je knap bent.
Maar Isabelle, die zelf heel mooi is, laat haar zien dat haar idee maar schijn is.
Het onderwerp wordt goed uitgewerkt.
De schrijfster laat heel duidelijk zien dat er meer is dan alleen mooi of lelijk.
- De bouw van het verhaal vind ik vrij duidelijk.
In het begin kwamen er echter wel enkele flashbacks voor, die mij even in verwarring hebben gebracht. Maar naarmate je verder leest wordt het verhaal steeds duidelijker.
Het verhaal wordt verteld door een alwetende verteller. Dit past goed bij het verhaal.
Zo kom je namelijk precies te weten wat de gedachtegang is van de personages, zonder dat je wordt beïnvloed door zijn of haar mening.
- Het taalgebruik is vrij eenvoudig.
Je moet je echter wel blijven concentreren, omdat je anders het verhaal niet goed meer kunt volgen.
Veel zinnen hebben meerdere betekenissen, waardoor je het van meerdere kanten kunt bekijken. Dit is erg interessant.
Wanneer je je verdiept in het verhaal, leest het over het algemeen vlot weg.
Het taalgebruik vind ik niet echt bij de personages passen.
Ze praten allemaal op dezelfde toon, waardoor er weinig afwisseling in de dialogen ontstaat.
Ook kreeg ik van Jeanne in het begin van het verhaal een krom beeld.
Ze praatte op een manier die niet paste bij haar handelen.
Haar dialogen hadden niets weg van de depressieve, vervreemde vrouw die zij was.
- De omslag van Jeanne vind ik één van de belangrijkste gebeurtenissen in het verhaal.
Wanneer zij namelijk hoorde dat Isabelle haar alles had voorgelogen, kroop zij weer helemaal terug in haar schulp. Jeanne gaf Isabelle geen eten meer en ze legde zichzelf het zwijgen op.
Hierdoor raakten ook de andere gebeurtenissen in een stroomversnelling; Isabelle zet haar zelfmoord in scène, Bernard bevrijdt haar in de kelder en Jeanne vlucht de bergen in.
De gebeurtenissen zijn ongeveer even belangrijk als de gedachten en gevoelens van de personages.
Het verhaal draait om uiterlijke schoonheid en welke rol dit in het leven van hen speelt.
Dit wordt aan de hand van de gebeurtenissen verteld.
Het verhaal zelf dient dus eigenlijk als frame voor het onderwerp.
De gebeurtenissen worden beknopt, maar wel duidelijk uitgelegd.
- De hoofdpersoon, Isabelle, is geen heldin. Ze gedraagt zich heel vriendelijk en behulpzaam.
Daardoor komt er toenadering tussen Jeanne en Isabelle.
Ik kan me niet goed verplaatsen in de hoofdpersonen, want het gaat hier om twee extremen.
Hoewel Jeanne en Isabelle niet zwart-wit zijn, is het duidelijk dat Isabelle het mooie vertegenwoordigt en Jeanne het lelijke.
Ondanks dat Jeanne zo gemeen is voor Isabelle, voelde ik toch een zekere sympathie voor haar.
Heel haar leven werd ze steeds geconfronteerd met haar lelijkheid, waardoor ze erg ongelukkig is geworden. Daarom heeft ze het vertrouwen in de mens verloren.
Isabelle was echter het tegenovergestelde van haar, waardoor Jeanne wraak wilde nemen.
Toch zorgt Isabelle ervoor dat Jeanne gaat praten over haar problemen.
Dan blijkt ook dat zij absoluut geen slecht mens is.
Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen