U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Renate Dorrestein - Want Dit Is Mijn Lichaam.
Deze versie komt van http://www.scholieren.com/boekverslagen/1195 en is laatst upgedate op 21/08/1998.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1399 woorden.

Titel

Want dit is mijn lichaam



Auteur

Renate Dorrestein



Uitgever

Uitgeverij Contact



Jaar van uitgave

1997



Eerste druk

1997



Aantal blz.

94



Titel en Motto

Het boek gaat over het veranderen van het lichaam, het plannen van dingen, zoals de neus veranderen, het beslissen of je een jongetje of een meisje wilt, enz. enz. De hoofdpersoon van het boek heeft een kwaal die niet te genezen is. Alles kan, behalve die kwaal genezen. Dat is zijn lichaam. Verder verwijst de titel naar het evangelie van Matheus, waarin Jezus het brood breekt en tegen zijn discipelen zegt: "Neemt, eet, want dit is mijn lichaam." Het boek bevat geen motto.



Inhoudsweergave

Een oude schilder heeft alleen zijn dochter opgevoed, die als gevolg van polio mank is geworden. Hij heeft haar altijd gebruikt als model voor zijn schilderijen, die overal in musea hangen. Op late leeftijd krijgt hij een veertig jaar jongere vriendin, en hij trouwt met haar. De dochter, Maria, heeft een zoon, Casper. Hij is getrouwd met Xandra. Ze hebben hun leven helemaal gepland, Xandra is zwanger van hun eerste kind, de genderkliniek heeft ervoor gezorgd dat het een jongetje wordt. Als Xandra jarig is geeft Casper haar een nieuwe neus, als het tweede kind(wat een meisje wordt)geboren zou worden, krijgt Xandra nieuwe borsten, en de kinderen een labrador. Zo is hun leven gepland. Door het huwelijk van Job en Felicity worden er veel taken van Maria overgenomen, die altijd voor het huishouden heeft gezorgd. Uiteindelijk neemt ze ook de taak als model over, en Job gaat met computers werken. Achter in hun tuin ligt een put met zwavelwater. Elke dag drinkt Job drie glazen van dit water, het helpt tegen zijn haaruitval. Hij hoopt dat het ook helpt tegen zijn incontinentie. Door een langdurig aanhoudende droogte moet er een pomp gegraven worden bij de put. Bij het graven wordt zijn overleden vrouw opgegraven, die hij in de tuin had begraven. Hij moet haar laten cremeren, en er wordt geen aanklacht ingediend. Na de crematie strooien ze het as uit in de tuin. Ondertussen gaat het niet goed tussen Cas en Xandra. Xandra zit altijd op hem te vitten dat hij te veel eet. De verwijten gaan uit naar Maria, want die heeft Casper vroeger verwend, en dik gemaakt. Job die is gestopt met zijn laatste Maria, Maria's wereld, en zich heeft geworpen op tekenen met de computer met Felicity als zijn model, is ondertussen gefrustreerd door zijn kwaal, en hij snapt zijn vrouw niet(waarschijnlijk omdat er een behoorlijke generatiekloof is). Ze wil altijd praten, en dat wil hij niet. Felicity wil dat Maria het huis uit gaat, zodat ze samen met haar man een leven kan beginnen. Job kan alleen het besluit niet nemen. Dan krijgt Maria een ongeluk met de auto en breekt enkele ribben. Tijdens een maaltijd krijgen Cas en Xandra ruzie, en Xandra gaat boos naar huis. Felicity is dan boos op Job, omdat hij niet bij de maaltijd was. Hij vindt dat ze niet moet zeuren, en dat ze haar kleren uit moet trekken om te poseren. Dat doet ze, en ze begint weer over Maria. Hij wordt boos, en begint met Maria's wereld te smijten en wil het kapot maken. Op dat moment belt Maria dat ze dorst heeft. Hij kalmeert, en ziet dat het doek niet goed meer zit, hij hersteld het en ziet waar hij al die tijd de fouten heeft gemaakt. Maria kijkt uit het raam, terwijl Job thee voor haar aan het zetten is. Ze ziet haar zoon(Cas), het atelier inkomen. Hij en Felicity worden intiem. Als dat gebeurt begint het eindelijk na maanden te regenen. Ze krijgt ruzie met haar vader, omdat ze niet meer wil poseren, en laat hem het gordijn open doen. Als hij het ziet houdt het boek op.



Personages

Job Olson

Job is schilder van beroep, en zijn schilderijen hangen over heel de wereld. Hij is een oude man, maar wil graag jong blijven. Hij trouwt met een veertig jaar jongere vrouw. Zijn dochter heeft hij nooit vrij willen laten, ze was ook zijn model. Zijn eerste vrouw is overleden toen zijn dochter nog klein was. Hij krijgt vlak na zijn huwelijk last van klachten(haaruitval, incontinentie)waarvoor hij zich erg schaamt.



Maria Olson

De dochter van Job. Ze is zijn model. Ze is mank door polio, en is volledig aan haar vader gebonden. Op vroege leeftijd was ze zwanger geworden. Omdat ze dat fysiek en financieel niet aan zou kunnen, is ze altijd bij haar vader blijven wonen. Haar vader heeft haar afhankelijk van hem gemaakt, omdat hij nergens afscheid van kan nemen, en omdat hij haar schilderde. Haar zoon verwijt haar dat ze hem volgepropt heeft toen hij klein was.



Felicity

De vrouw van Job. In het begin van het boek is het alleen nog zijn vriendin. Maria en zij kunnen het niet erg goed met elkaar vinden. Ze had ook Maria's dochter kunnen zijn, maar in plaats daarvan is ze haar stiefmoeder. Ze neemt alle taken van Maria over.



Casper Olson

De zoon van Maria, hij verwijt haar dat ze hem volgestopt heeft. Zijn vrouw zet hem op zwaar dieet, en let daar heel streng op. Hij mag niks eten, moet altijd op zijn calorien letten, en als hij dat niet doet begint ze op hem te vitten. Hij raakt nogal gefrustreerd omdat hij alles moet en niks zelf mag beslissen. Uiteindelijk gaat hij vreemd met Felicity.



Xandra Olson

De vrouw van Casper. Ze is zwanger van hun eerste kindje, en wordt daar erg humeurig en emotioneel van. Casper weet niet hoe hij daarmee om moet gaan. Ze verwijt hem alles, hij kan niks goed doen. Tegelijkertijd verwijt ze het zijn moeder, die hem volgens haar verwend heeft. Door haar gezeur gaat Casper vreemd.



Opbouw

Het boek is ingedeeld in drie hoofdstukken. De hoofdstukken zijn niet genummerd, maar hebben een naam. De naam is de maand waarin het afspeelt.



Ruimte

De ruimte waar het zich voornamelijk afspeelt is het huis van Job, of de achtertuin. Verder speelt het zich heel soms af in het huis van Casper. De ruimte heeft wel een functie in het verhaal, in de achtertuin staat een boom, die Maria veel aan vroeger doet denken. Verder is de kamer van Maria tegenover het atelier, zodat ze Casper en Felicity kan betrappen.



Tijd

De verteltijd is 94 pagina's. De vertelde tijd is negen maanden. Het begint in april en eindigt in december. In het verhaal zijn wel flashbacks zoals de jeugd van Casper.



Perspectief

Het is een wisselend perspectief, de ene keer zie je de dingen uit de ogen van de een, de andere keer uit de ogen van de ander. Het effect daarvan is dat je iedereen zijn kijk op de dingen krijgt.



Thema en motieven

Het thema draait zoals alle boeken van Renate Dorrestein om het feminisme. De vrouw die vecht tegen de beperkingen die hetzij haar lichaam hetzij de maatschappij haar oplegt.



Taalgebruik

Er zijn geen opvallendheden in het taalgebruik.



Genre en Stroming

Het is een gothic novel.



De Auteur

Renate Dorrestein is in 1954 geboren te Amsterdam. Ze stortte zich na haar schooltijd meteen in de journalistiek. Toen ze achttien was werd ze aangesteld bij Panorama, waaraan ze vier jaar in vaste dienst en nog enkele jaren als free-lance medewerkster verbonden was. Voor de jonge Renate, die zich sterk aangesproken voelde door het toen opkomende feminisme, vormde de redactie van het met vele blote borsten en billen opgesierde "gezinsblad" geen ideale werkomgeving. Beter op haar plaats was de journaliste bij het feministische blad Opzij, waarvan ze later redactrice werd. In 1983 debuteerde ze als romanschrijfster met Buitenstaanders. Jarenlang had ze tevergeefs geprobeerd boeken gepubliceerd te krijgen, maar Buitenstaanders vestigde op slag haar reputatie als meest fantasierijke Nederlands auteurs van dit moment. Zowel kritiek als publiek toonden zich ingenomen met deze wonderlijke, verrassende roman, waarin een normaal gezin op vakantie geconfronteerd wordt met enkele krankzinnigen die, bij wijze van experiment zelfstandig wonden. De scheidslijn tussen gek en normaal valt weg en de normaliteit valt lelijk tegen. Ze heeft sinds zeven jaar ME(chronisch vermoeidheidssyndroom). Het veroordeelde haar tot "het leven van een dweil" zoals ze zelf gezegd heeft. Zelf zegt ze dat als je het over de jaren heen bekijkt ze wel vooruit is gegaan. Ze kan nu vijf uur per dag actief zijn en is over de meeste allergieen heen. Ze weet niet wat het vooruitzicht is, maar hoopt dat het over zal gaan.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen