U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Marga Minco - De Glazen Brug.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=7794 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1375 woorden.

Marga Minco - De glazen brug

Beoordeling door Ornée & Vermeer Tekstbureau



Titelverklaring



De titel pas zeer goed bij het verhaal en is daarom ook goed gekozen. Daar zijn

verschillende redenen voor te geven:

De uitdrukking “Op het glazen bruggetje geweest zijn,” betekent zich aan iets

hachelijks gewaagd, of in doodsgevaar verkeerd hebben. Deze uitdrukking is zeker op Stella

van toepassing: ze heeft tijdens de oorlog verschillende keren in groot gevaar verkeerd.

De glazen brug vormt ook een symbool voor de verbinding tussen twee werelden: die van

voor en die van na de oorlog. Zij is over de brug gekomen (heeft de oorlog overleefd),

maar velen anderen niet (zij zijn gestorven). Het lijkt wel alsof al die anderen de tolprijs van Stella, om over de brug te komen, met hun leven betaald hebben.

In het verhaal zelf komt ook een brug voor. Als Stella met haar vader in het eerste

oorlogsjaar onderduikadressen probeert te bemachtigen (wat overigens op een volslagen

mislukking uitloopt), komen ze over een brug. Door ijzel was de brug spekglad en Stella

gleed op haar voeten de brug af. Vader bleef echter staan, nadenkend hoe hij het veiligst

van die brug af kwam. Dit beeld is typerend voor Stella’s leven tijdens de oorlog. Zij glijdt naar beneden en blijft met veel geluk overeind, terwijl een ander boven blijft en ontdekt dat hij niet zomaar meer van die brug afkomt. Naar haar leven toe vertaald: Stella overleeft met veel geluk, terwijl een ander sterft.

Samenvatting

De glazen brug is in het kort het leven van de joodse vrouw Stella. Zij mag niet op straat komen, omdat ze dan opgepakt kan worden. In de Tweede Wereldoorlog ontsnapt zij, door puur geluk, tot twee keer toe aan de Duitsers.

Ze zit bij haar oom en tante ondergedoken, maar al na een tijdje is ze daar niet veilig. Haar tocht van onderduikadres naar onderduikadres begint dan. Ze wordt eerst geholpen door Roelofs, een man die in het verzet is gegaan, omdat hij van joodse vrouwtjes houdt. Door hem komt zij bij een boerderij, bij een gezin zonder kinderen. Maar daar is ze na een poosje ook niet meer veilig. Ze komt bij een vrouw in huis, waar ze mag wonen in een kamertje ergens in dat huis. (Ze brengt daar de tijd door totdat de oorlog is afgelopen.) Via Carlo, ook een man uit het verzet, krijgt ze een persoonsbewijs op de naam van Maria Roselier. Het is dit keer geen verzonnen naam: Maria Roselier heeft echt bestaan. Ze kwam uit Avezeel, een dorpje in Zeeuws-Vlaanderen. Dit meisje is overleden aan een zware longontsteking en omdat de Duitsers denken dat ze nog leeft, krijgt Stella het persoonsbewijs. Met Carlo bouwt Stella een hechte vriendschap op. Het is ook Carlo, die Roelofs van haar vandaan houdt. En Carlo was ook degene die het zolderkamertje verzorgde.

Het tweede deel, na de oorlog. Stella en Carlo verliezen elkaar uit het oog. Stella probeert zich aan te passen aan een leven zonder oorlog. Ze trouwt met Reinier, een veel oudere man, een geschiedenisleraar die in het leger zit. Maar na 12 jaar loopt het definitief stuk, nadat ze al meerdere minnaars heeft gehad. Rust is het toverwoord: daar ontbreekt het Stella aan. Ze besluit naar Avezeel te gaan. Als ze daar aankomt, treft ze een oude bekende aan, die ze in de oorlog heeft ontmoet. Die bekende neemt Stella mee naar zijn familie en die laten haar zien waar Maria Roselier heeft gewoond en wie zij was en waarom zij is overleden. Als Stella dat weet is ze al een stuk rustiger geworden, want ze heeft veel in de oorlog meegemaakt. Maar de oorlog is pas voorbij voor haar wanneer ze weet, dat ze haar familie nooit meer terugziet. Ze weet nu waar die zijn en wat ermee gebeurd is.



Personages

De hoofdpersoon in dit verhaal is Stella, de ikpersoon, alias Maria Roselier. Haar

probleem is dat ze jodin is. Als ze dat niet was geweest, had zij niet op de vlucht hoeven

slaan en was zij haar familie niet kwijtgeraakt. Ze is 22 jaar oud, en heeft lange zwarte

haren; ze is tekenlerares op een joodse school. Ze houdt van haar vader. Met de rest van

de familie heeft ze niet veel op. Als ze onderduikt, is ze best eenzaam. Die eenzaamheid

verdrijft ze door te tekenen en brieven te schrijven. Met de weinige mensen die ze ziet,

probeert ze een goede relatie op te bouwen. Dit lukt vaak, maar niet altijd. Met Roelofs

lukt het helemaal niet, omdat die zijn handen niet thuis kan houden. Met Carlo lukt het

juist wel, met hem bouwt ze een hechte vriendschap op.

Toen Stella het persoonsbewijs van Maria Roselier kreeg, probeerde ze niet alleen haar

te spelen, ze wilde haar zijn. Na de oorlog weet ze niet goed wie ze nou eigenlijk is:

Stella of Maria. Ze heet Stella, maar is Maria. Ze heeft een soort ‘identiteitscrisis’. Door de oorlog is ze een losgescheurd mens geworden, die moeilijk nieuwe banden kan smeden.

Twintig jaar na de oorlog staat ze eenzaam in de wind en nevel. “Ze liep het dek

over, waar haar haren opwaaiden en haar gezicht vochtig werd van de snel dichter wordende

nevel. Met haar handen op om de reling, haar reistas tegen haar benen, bleef ze staan tot

ze in de schemer van de namiddag de lichten van Vlissingen voor zich zag opdoemen.”

Carlo (Laurens) komt uit Avezeel en zat in het studentenverzet. De verzetsgroep wordt

na 1943 opgerold. Hij bezorgt Stella haar nieuwe identiteit. Hij neemt de plaats van

haar vader in. Na haar vader is hij de enige man van wie ze echt heeft gehouden.

Reinier Varendonk zat vanaf de slag om Arnhem in het geallieerde leger. Stella werd

verliefd, ze trouwden. Maar door de problemen van Stella liep het huwelijk stuk: hij

zocht zijn toevlucht in de drank en ze scheidden. Wel raadde hij Stella aan naar Avezeel

te gaan.

De overige personen zijn Roelofs, Maria Roselier, die dood is gegaan door een zware

longontsteking, Stella’s oom en tante, bij wie ze ondergedoken zat, de boer en boerin

op de boerderij, en de vrouw bij wie ze ondergedoken zat tot na de oorlog.

Thematiek

Het thema is verloren identiteit, identiteitsverlies. Dat is hier zo, omdat Stella moet

onderduiken, en ze dus haar identiteit verliest. Ze krijgt een valse naam en ze is dus

haar eigen naam kwijt. Ze raakt haar persoonlijkheid kwijt. Dit zie je heel duidelijk als

ze het identiteitsbewijs van Maria Roselier krijgt en haar eigen verbrand wordt: “We

keken naar de vlammen waarin het grijze papier verschrompelde. Mijn pasfoto, die door de

hitte had losgelaten, bleef het langst intact, de randen gingen krullen, daarna smolt ze

steeds verder naar het midden. Ik zag mijn haar verdwijnen, mijn hals, mijn kin, mijn ogen

het laatst, of ik alles zo lang mogelijk wilde blijven volgen. Toen waren ook die weg. Ik

ben er niet meer.” Hoewel ze na de bevrijding weer onder haar eigen naam verder leeft, wordt ze niet meer de Stella die ze geweest is. De echte Maria stierf in de eerste oorlogsweek, de echte Stella komt niet meer tot leven, die kan niet uit de doden opstaan.

Tijd/ ruimte

Het eerste deel van het verhaal speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog (1940-1945). Het

tweede deel van het verhaal speelt zich af in 1965. Tussen het begin en het eind van het

verhaal zit 20-25 jaar verschil. Er zijn flashbacks gebruikt, omdat de hoofdpersoon in

het verhaal dan aan iets dacht van vroeger.

Ruimte

Het verhaal speelt zich af in Avezeel (Zeeuws-Vlaanderen), en in Vlissingen.





Motieven

- oorlog

- vervolging

- vereenzaming, isolement (door jood-zijn)

- vervreemding (o.a. Stella-Reinier)

- schuldgevoel (door onder andere dat zij niet is weggevoerd)

Vertelinstantie

Het verhaal is in de ikpersoon geschreven, vanuit de ogen van Stella zien we alles. Hierdoor wordt het verhaal eenzijdiger en spannender. Minco gebruikte korte en makkelijke zinnen, waardoor het goed te begrijpen is.

Eigen mening

Ik vond het boek niet echt interessant, ik hou niet zo van boeken die over oorlog gaan.

Ik heb het geprobeerd met dit boek, dat toch niet echt over de oorlog zelf ging, maar meer

over wat er zoal binnenin, tussen de mensen, speelde. Toch boeide het boek me niet echt,

maar ik begreep het wel, het was geen moeilijk boek.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen