U kijkt nu naar de cache versie van het boekverslag : Anton Koolhaas - De Geluiden Van De Eerste Dag.
Deze versie komt van http://www.collegenet.nl/studiemateriaal/verslagen.php?verslag_id=8868 en is laatst upgedate op Onbekend.
De taal ervan is Nederlands en het aantal woorden bedraagt 1363 woorden.

Korte samenvatting van het boek:

Het verhaal begint met een omschrijving van de omgeving. Aan de ene kant van de weg woont Mirabelle en aan de andere kant van de weg een boerenechtpaar, Eugenie en Gerard die volledig zonder liefde zijn getrouwd. Mirabelle heeft een tante die door haar kinderen vanwege haar verleden in de steek wordt gelaten. Zij heeft Mirabelle onderhouden toen haar ouders om het leven kwamen na een langdurig ziekbed. De tante trouwt met een vruchtenman, die de boerderijen langsgaat om te handelen in vruchten. Mirabelle woont nu op zichzelf en brengt de dag door met het onderhouden van haar huis. Zij heeft vanuit haar huis uitzicht op het notenbos, waarin ze vrijheid ziet, maar het is niet haar eigendom, dus verboden. Als haar tante dement wordt gaat Mirabelle elke dag bij haar op bezoek om voor haar en haar man te koken. Als de vruchtenman ook ziek wordt, gaat Mirabelle hem ook verplegen. Zonder dat zij dit weet, waardeert hij dit zo dat hij al zijn geld aan haar nalaat. Nadat hij sterft, neemt Mirabelle haar tante in huis. Als Mirabelle op een dag suikerklontjes naar haar ezel Brada gaat brengen, wat ze elke dag doet, geeft deze haar zo'n harde trap dat haar benen verbrijzeld worden. Hierdoor is ze invalide en moet Eugenie, de overbuurvrouw, tijdens haar verblijf in het ziekenhuis voor de tante zorgen. Dit doet ze met tegenzin en ook met wreedheid. Hierdoor neemt Gerard een knecht in dienst, Jean, die verliefd wordt op Mirabelle, wat wederzijds is. Als de twee met elkaar naar bed gaan, raakt Mirabelle zwanger. Dit was precies haar bedoeling, en ze trouwen naderhand. Als er een dochtertje wordt geboren, wordt ze naar Eugenie vernoemd. Achteraf blijkt dat Mirabelle dit heeft gedaan omdat ze later, nadat het notenbos haar eigendom is, daar zelfmoord pleegt. Eugenie neemt kleine Eugenie in huis en Jean hertrouwt.



De boodschap van het verhaal:

De boodschap van de auteur is hoe men met de dood in het leven moet omgaan en hoe men deze moet accepteren. Ook wil hij laten zien, dat als er in een leven evenwicht is en dat evenwicht wordt verstoord, je een nieuw evenwicht moet opbouwen en zo verder moet leven, tot de enige uitweg de dood is.

Minstens vier motieven:

Jaloezie: Eugenie is heel erg jaloers op Mirabelle, omdat Mirabelle erg knap is en heel nuchter tegen de dingen aankijkt. Ze wordt door velen als een heilige beschouwd, vanwege haar sociale hulp voor de medemens. Mirabelle kan kinderen krijgen, maar Eugine niet vanwege haar impotente man. Gerard is ook jaloers, omdat hij verliefd is op Mirabelle, maar zij niet op hem.

Eenzaamheid: Mirabelle is erg eenzaam, ondanks haar inwonende tante, haar buren en de notaris. Ze voelt zich wel thuis in het huis aan het notenbos, maar na haar ongeluk voelt ze zich eenzamer. Ze kan niet meer lopen en zodoende niet meer naar haar zo geliefde eikenbos.

Dominante moeder van Jean: Mirabelle is verliefd op Jean en hij op haar, maar omdat haar moeder dit niet wil, kan hij haast nooit naar Mirabelle. Zij heeft hem helemaal in haar macht.

Vrijheid: Mirabelle heeft in haar leven weinig vrijheid, ze moet eerst voor haar zieke ouders zorgen, en toen die dood waren, ging ze voor haar tante en haar zieke man zorgen. Toen ze van alle plichten was verlost, werd ze invalide en kon ze niks meer. Hierdoor was haar vrijheid voorgoed verdwenen, maar de drang ernaar werd steeds groter. Uiteindelijk krijgt ze die, door voor de dood te kiezen.



Beschrijving van de hoofdpersonages:

Mirabelle: zij is een vrouw van 36 jaar die iedereen helpt waar ze kan en heel sociaal-denkend is. Maar ze is ondanks dat heel erg eenzaam en verlangt naar de vrijheid. Als ze op een dag invalide wordt, verlangt ze, doordat ze niet meer kan lopen, heel erg naar het notenbos, waarin zij de vrijheid zag. Doordat ze niet meer kan lopen, kan ze niet meer naar het notenbos. De vrijheid gaat dus aan haar voorbij. Hierdoor verlangt ze naar de dood. Deze gebruikt ze dan ook als verlossing.

Eugenie: Dit is de buurvrouw van Mirabelle, die heel erg jaloers is op Mirabelle omdat haar man verliefd is op haar. Mirabelle is namelijk heel erg knap en Eugenie niet. Gerard heeft alleen maar een vrouw met heel erg veel geld. Eugenie heeft ook een impotente man waarvan ze geen liefde ontvangt, die ze zelf ook niet geeft. Ze is omsympatiek, maar op het eind vol medeleven en ze wordt zelfs nog aardig.

Tante: Deze vrouw heeft vroeger veel minnaars gehad, van wie ze verschillende kinderen heeft gehad. Deze willen niks van haar weten, en Mirabelle zorgt dan ook voor haar als ze dement raakt. Je weet niet veel over haar, maar ze is toch een belangrijk persoon, omdat zij Mirabelle de kracht geeft verder te leven, en zich niet aan de eenzaamheid over te geven.



Het vertelperspectief:

Verteller: auctoriale verteller

Het verhaal wordt verteld door een onzichtbare verteller, de lezer ziet namelijk alles vanuit de hoofdpersoon Mirabelle. We kennen haar gedachten en bewegingen. We weten hoe ze zich onder bepaalde omstandigheden voelt en hoe zij zich voor anderen inzet om redenen die alleen zij kent, omdat ze die van binnen voelt.



Opmerkingen over concrete ruimten:

De ruimte waarin het zich afspeelt is heel erg belangrijk. Mirabelle woont in een huis omgeven door weilanden, die grenzen aan een notenbos, waarin ze haar vrijheid ziet. Daar draait het hele boek eigenlijk om, want ze moet haar hele leven al werken en sociaal zijn, maar iedere dag kijkt ze verlangend naar het notenbos omdat ze zich daar vrij voelt. Maar ze kan er niet in wandelen omdat het van de gemeente is. Later wordt ze er eigenaresse van en dan gaat ze er wel naartoe en pleegt ze er zelfmoord. Ook het huis waarin ze eigenlijk de hele tijd is, is belangrijk, maar minder dan het notenbos. Hierin maakt ze altijd alles blinkend schoon, en voelt ze zich op de eerste verdieping met haar blinkende meubels het best.

Opmerkingen over het verloop van de tijd:

Het verhaal is niet chronologisch verteld, omdat het begint met een flash-forward. Dan verloopt het redelijk chronologisch, maar in het verhaal zitten ook flash-backs, waarin wordt verteld over het verleden van de tante en het huwelijk tussen haar en de vruchtenman. Er zitten ook behoorlijk wat tijdsvertragingen in waarin heel uitvoerig beschreven wordt, hoe de omgeving eruit ziet; ook wordt er uitgebreid verteld, wat de hoofdpersonen denken. Er zit een duidelijke tijdsversnelling in, namelijk de negen maanden zwangerschap van Mirabelle, voordat je het weet is het kind er. Het opgroeien van het kind gaat ook heel snel, er worden dan ongeveer twee jaar in een paar bladzijden samengevat.



De verklaring van de titel:

De titel "De geluiden van de eerste dag" is een hele goede titel, omdat de hoofdpersoon Mirabelle elke dag geluiden in zich opneemt. Ze heeft nog nooit ergens anders gewoond, alle geluiden zijn haar bekend en ze weet wat ze betekenen. Ze kan de geluiden verbinden met mens, dier, kind of andere handelingen. Hierdoor voelt ze zich vredig en gerustgesteld. Omdat ze nooit ergens anders heeft gewoond, blijven de geluiden van de eerste dag, de geluiden van de eerste dag, terwijl er al duizenden dagen voorbij zijn.



De waardering van het boek als verhaal:

Ik vond het een heel goed boek. In het begin vond ik het niet zo leuk, omdat er al op de eerste bladzijde verteld werd hoe het afliep, maar als je doorleest, wordt het boek echt heel boeiend. Je leest het echt in één keer uit, en ondanks het bekende eind is het boek spannend, want ze gaat namelijk dood op een manier die je niet zou verwachten, maar die wel bij haar past. Sommige zinnen worden door zo'n grote bijgedachte onderbroken, dat je op het eind eigenlijk niet meer weet waarmee het begon. Anton Koolhaas schrijft wel heel goed en boeiend. Ook de manier waarop de vruchtenman aan zijn eind komt is heel apart, maar hij schrijft ook wel heel vaak droevig en over de dood. Mensen worden goed en duidelijk beschreven, en ook de gedachten van dieren worden een beetje beschreven.

Ik vond het boek heel boeiend, en beslist het lezen waard.
Andere boeken van deze auteur:


Home - Contact - Over - ZoekBoekverslag op uw site - Onze Boekverslagen - Boekverslag toevoegen